مکر پروردگار متعال با انسانها

آخرین حمد، الحمدلله الذى یحلم عنّى کانّى لاذنب لى. حمد مخصوص آن خدائیست که بردبار است در مقابل گناهان من. کانّ این‌که اصلًا من گناه ندارم. همچین با من برخورد می‌کند، همچین با من مقابله می‌کند، این‌طور با من روبرو می‌شود که انگار اصلًا ما گناه نداریم. حالا ان‌شاءاللَه راجع به این فقره، آن‌چه را که به نظر می‌رسد در حدود وسعمان عرض می‌کنیم.

ما هم سرمان را گرم کردیم با این دعای حضرت سجاد، واقعاً خیلی خجالت دارد. یکدفعه امام سجاد بلند شود در سحرهای ماه رمضان بخواند، یکدفعه هم ما بیاییم، آن هم ما، بیاییم بگوییم می‌خواهیم ترجمه کنیم، به به به، حضرت دارد الآن به ما می‌خندد، عیب ندارد، ما بچه‌اش هستیم، نسبمان هم به حضرت سجاد می‌رسد، می‌گوید عیب ندارد. این مصداق‌ والحمدلله الذى یحلم عنى‌ است. بردبار است دیگر، خب وقتی این‌طور شد فرّبی احمد شیئٍ عندی. حالا که این حمدها را من می‌کردم. حمد خدایی است که یعطینی حمد خدایی است، که من بخل می‌کنم. او می‌دهد، حمد خدایی است که مرا به خود واگذار نکرده، حمد خدایی است که تحبّب الی، حمد خدایی است که یحلم عنّی، حالا که این‌جور شد فرّبى احمد شیئٍ.

اللَهم صل علی محمد و آل محمد