محوریّت حق و توحید پایه و اساس ارتباطات و جهت گیری ها

مرد خدا آن كسي است كه آن محوريّت را در هيچ حالي از دست ندهد آن مبنا را در هيچ حالي از دست ندهد، نه اين كه منافعش اقتضاء بكند، نه، در هيچ وقت در هيچ موقع از مبنا تخطّي نبايد بكند، در موقع يسر، در موقع عسر در موقع احتياج، غني، در موقع فقر در موقع ثروت و غني، در هيچ حال آن ملاك نبايد از دست برود، در موقع رفاقت در مورد غير رفاقت، نبايد از بين برود. شعارها و شايعات نبايد انسان را محكوم و مغلوب كند انسان از مسير و آن ممشي نبايد تجاوز كند از ممشاي حق و عدالت نبايد تجاوز كند.

مرحوم سيد محمد مهدي بحر العلوم، ايشان از علماء طراز اول و بلكه مي‌توانيم بگوييم كه عالم وحيد و فريد زمان خودش بود و اين علمش هم علم عنايي بود يعني بواسطۀ عنايت و لطف حضرت به او افاضه شده بود. ميرزاي قمي مي‌آمد و با تحت الحنك عمامۀ خودش گرد نعل او را از نعل مي‌سترد و پاك مي‌كرد. بسيار مرد بزرگي بود، ايشان در نجف بود و يكي از اولياء كه در تراجم هم اسمش مذكور است بنام نور علي شاه، شاگرد شيخ محمد رضاي دكني و معصوم عليشاه، ايشان آمده بود در كربلا و در آنجا خلاصه افرادي را جذب كرده بود علماء ديدند كه اين خلاصه دارد مطالبي مي‌گويد و حرفهايي مي‌زند و افراد را دارد به دور خودش جذب مي‌كند و ديگر كار دستگاه و دكان كساد است، خلاصه يك مقداري شل بجنبد سفت خوردند! بله، خلاصه بايستي كه كاري كرد كه اين مانع را از سر راه برداشت!

مرحوم علامۀ طباطبايي يك روز به آقا فرمودند اين تمدن غرب گرچه يك مفاسدي را براي ما به ارمغان آورد، بي بند و باري و فساد اخلاقي و خروج و تعدّی و تجاوز از حقوق و در مسائل زندگي و خانوادگي و امثال ذلك ولي يك نكتۀ مفيدي كه در آن بود اين بود كه آن تعلق وثيق و آن متابعت و حرف شنوي كوركورانه و متحجّرانه و تعبّدي مردم را از روحانيّت، برداشت. مردم در سابق روحانيت هر چه مي‌گفت گوش مي‌دادند، اصلا فكر نمي‌كردند آيا اين روحانيت درست مي‌گويد يا غلط مي‌گويد؟ حالا هر كه، هر كه را دوست داشت.