عالم امر و عالم خلق

ايشان گفتند ما ديديم خدا را ١٤٠٠ سال انداختند آن جا، اصلا پرت كردند روي آن...! گفتيم بياييم بين خدا و اينها آشتي برقرار كنيم. گفتند ما اين الله شناسي را نوشتيم تا خدا را بياوريم بياوريم بگذاريم در بغل مردم، اصلا مبناي نوشتن ما و الله شناسي اين بود كه بگوييم مردم كجا داريد مي‌رويد؟ تمام اين حرفهايي كه زدند همه دروغ است همه كشك است! او از همه كس به شما نزديكتر است او از همه كس رفيقتر است او از همه كس با شما محبوبتر است او از همه كس به شما مأنوس‌تر است او از همه كس با شما مألوف تر است او از همه كس...! از خود شما به شما نزديكتر است در آيه قرآن مي‌گويد و نحن اقرب اليه من حبل الوريد، از رگ گردن، وريد ديگر، شريان و وريد دو رگي است كه يكي مي‌آيد ديگري برميگردد. از حبل وريد ما به شما نزديك‌تريم از رگ حياتتان به شما نزديك‌تر هستيم يك همچنين خدايي ما داريم، اين خدا.

اين خدا با اين كيفيت خب اين ستايش [و] حمد را ندارد؟ اين خدايي كه كليد همة مشكلات به دست او است از همه كس به انسان نزديك‌تر است. آقا شما قبول بكنيد يا نكنيد، اين قدر اين خدا به ما نزديك است اين قدر اين خدا ما را دوست دارد ـ من اين كه خدمتتان بگويم رويش مي‌ايستم ـ آن قدري كه ما به خدا توجه داريم و خدا را دوست داريم از آن ناحيه ملياردها برابر است! ما چه قدر خدا را دوست داريم؟ از آن طرف ميلياردها! ما هي داريم عقب مي‌رويم هي او دارد جلو مي‌آيد ما داريم فرار مي‌كنيم ولي در عين حال دست برنمي‌دارد ديگر. چه جوري دست برنمي‌دارد؟ در روز عاشورا نگاه كنيد، ببينيد امام حسين دارد از دنيا مي‌رود، تمام بدنش تكه تكه است خون از همه جا رفته، چند دقيقۀ ديگر ولش مي‌كردند امام حسين را خودش مي‌مرد يعني اگر شهيدش نمي‌كردندخودش مي‌مرد! آن لحظه‌ای كه دارد مي‌ميرد صدا مي‌زند افراد را ببيند كسي مي‌آيد يا نمي‌آيد؟ ببينيد! ظهورش در اين است! ظهورش در سيدالشهدا است. آنی كه به خود امام حسين دارد مي‌آيد شمشير مي‌زند، به او دارد مي‌گويد اسقوني شربى من الماء، به همان دارد مي‌گويد، متوجه هستيد! اين جوري او به ما نزديك‌تر است. اين جوري او مي‌خواهد ما را به طرف خودش بكشد اين جوري او مي‌خواهد ما را از اين علايق جدا كند والا آن كه مي‌داند چهار دقيقۀ ديگر مي‌ميرد ولش مي‌كردند مي‌مرد ديگر، مگر يك طرف چقدر جان دارد؟ تير به پيشاني او كه زدند تير به قلبش زدند آن تير به قلبش كافي بود ديگر، مگر چه قدر انسان مي‌تواند تحمل بكند ديگر؟ اين خدا با اين وضع و با اين كيفيت اين چيست؟ اين ستايش [و] حمد را دارد.