خود محوری و احساس دوئیت داشتن سبب خلف رجاء

این ولیّ خدا این است ولیّ خدا اونی است که وقتی که بخواهی بروی پیشش هیچ چیزی را مدّ نظر قرار نمی‌دهد جز صلاح! والسّلام. مگر آقا بیخود نوشتند توی کتاب‌هایشون؟ آقا وقتی که می‌خواهی سراغ یه کسی برو [ی] برو امتحانش کن نه اینکه بیخود..... او برای چی گفتند؟ یعنی چی؟ یعنی آقا ممکن است شخص یک ماه دو ماه یک سال جلوی شما جوری برنامه پیاده بکند که شما فقط یک مجسّمۀ طهارت و تقوی از این بیابید چرا؟ چون فقط در مجلس پلو و مجلس روضه ایشون را زیارت می‌کنید امّا در سفر و حضر که نیستید، در داخل منزل که نیستید، در کوچه و بازار که نیستید، در ارتباط با افرادش که نیستید، در محاکماتش بین افراد که نیستید، اینها که میزان نیست.

امام سجّاد علیه السّلام چی می‌فرمایند؟ می‌فرماید نگاه نکنید به بیا و برو و ریش و حنای مردم، روایت عجیبی است بروید مطالعه کنید در بحار، در احوالات حضرت سجّاد، یه نامه‌ای دارد به محمّد بن مسلم زُهَرِی یا زُهْرِی و یک نامه‌ای دارد به افراد دیگر، روایتی که دارد «لا تَنْظُرُوا اِلی شخصٍ» «لاتَنْظُروا بَلْ اخْتَبِروُا»¹ فلان کنید چکار کنید اینها مالِ چی است؟ بخاطر اینکه شخص با وهلۀ اوّل خودش را نشون نمی‌دهد.

خب بنده الآن آمدم در اینجا نشستم، شما از من چی می‌بینید؟ یه عمّامّه و یک محاسن و عبای خیلی مرتّب و فلان و این حرف‌ها، حالا می‌دانید که در من چی می‌گذرد؟ خب شما مَنُو شناختید؟ بسیار هم می‌آیم خوب صحبت می‌کنم خیلی هم براتون مطلب بیان می‌کنم ولی این فایده ندارد شما که می‌خواهید سرّتون را به من بسپارید دینتون را می‌خواهید به من بسپارید ناموستون را می‌خواهید به من بسپارید با همین یه جلسه صحبت می‌آیید این کار را بکنید اگر این کار را بکنید دیوانه هستید. نه! چکار باید بکنید؟ به آن مقداری بدهید که به آن مقدار ستانده‌اید به آن مقداری مایه باید بگذارید که به آن مقدار برداشت کرده‌اید به آن مقداری باید در طبق بگذارید که به آن مقدار چکار کردید؟ دریافتید، نه بیشتر. همه می‌گویند آقا برای اینکه شما بخواهید به موقعیّت یکی پی ببرید باید چکار کنید؟ امتحانش کنید بالا و پائینش کنید در سفر و حضر باهاش باشید هزارتا اختبار و فلان و این حرف‌ها بکنید تازه اگره بفهمید تازه اگره بفهمید اینقدر آقا این نفس تو در تو است! اینقدر..... مگه می‌شود؟ آقا مگه می‌شود؟