معیار قرب و بعد انسانها به یکدیگر درعالم دنیا

برای احتیاج این مسائل پیش می‌آید اگر آن احتیاج منتفی بشود خُب چه می‌شود؟ شیرازه از همدیگر چیست؟ از بین می‌رود، زندگی که در آن زندگی بچّه است قوام آن زندگی بیشتر است یا در زندگی که بچّه نیست؟ اصلاً بسیاری از ناراحتی‌ها به خاطر بچّه چی می‌شود؟ تحمّل می‌شود امّا اگر نباشد فوری از همدیگر چی می‌شود؟ [جدا می‌شوند. اما اگر بچه باشد همدیگر را به خاطر بچه تحمل می‌کنند.]{صوت قطع شده}

آن سرش بند نشود، همین که آن سرش بند شد این را می‌گذارد کنار می‌رود پی کارش، تموم شد و رفت یا اینکه به یه مشکلی برخورد نکنند به یه مشکل برخورد کردند یک دفعه می‌بینی کم کم چی می‌شود؟ کم می‌شود به یک بهانه‌ای فوراً این رفاقت از همدیگر گیسخته می‌شود از همدیگر باز می‌شود، متفرّق می‌شود سر یک مسئلۀ بسیار جزئی ( اَلْأَخِلاّٰءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلاَّ اَلْمُتَّقِينَ ¹ دوستان دنیا و دوستان دنیایی در دنیا، در روز قیامت، این‌ها راهشان از هم جداست. آن دوستی برقرار می‌ماند که آن دوستی براساس ایمان باشد، براساس یقین باشد، براساس محبّت باشد، براساس رضایت الهی باشد، و آن دوستی، دوستی خدایی باشد. آن باقی می‌ماند فلذا انسان نمی‌تواند حق را فدای دوستی کند، نمی‌تواند. نمی‌تواند انسان حق را فدای مسائل خانوادگی کند حرام است انسان حق را فدای مسائل خویشاوندی کند. اگر بخواهد بکندخدا به سرش می‌آورد. اگر بخواهد مسائل حق فدای مسائل خویشاوندی بشود، انسان صرف نظر کند، انسان چشم‌پوشی کند، انسان مدّ نظر نیاورد، اگر یک ظلمی به یک شخصی بشود، بخاطر مسائل خانوادگی خودش مطرح نکند، بخواهد موقعیّت خانوادگی خودش مطرح باشد امّا هر چه برای دیگران می‌رسد، برسد، اگر بخواهد این‌طور باشد خدا به سر همین می‌آورد و خانواده‌اش را از هم متلاشی می‌کند. انسان حق را باید بخواهد برای حق، ولو اینکه بر علیهش باشد ولو اینکه برعلیه خانواده‌اش باشد فرقی نمی‌کند. هیچ تفاوتی ندارد.