منشأ نیکو بودن صفت جود و علت بخل انسان

موقع سال که می‌شود می‌گویند [زکاة] به طلا و فلان و این حرف‌ها در صورتی که باشد تعلّق می‌گیرد برمی‌دارند بازی درمی‌آورند سر چیز و آن به زنش می‌بخشد و می‌گوید من این را به تو بخشیدم که وقتی سال گذشت دوباره به من ببخشی او می‌گوید خب دیگر این الآن بخشش است دیگر! تمام این‌ها آقا کلاه شرعی است و کلاه شرعی هم تازه نیست خودش را دارد گول می‌زند! هیچ این‌ها بری الذمه نمی‌شود خدا که می‌گوید باید زکاة را بدهی یعنی باید بدهی مُعَطَّلی ندارد.

مَنْ ذَا الَّذِي يقْرِضُ اللَه‌ یعنی چی؟ یعنی وجوهات را حساب کردن یعنی اموال فقرا را دادن، للسایل و المحروم آن‌ها را باید دادند، آن‌هایی که فقیر هستند باید دادن به محتاج و مستمند باید دادن، این‌ها معناست نه اینکه با کلاه شرعی خیال بکنید عوض کردید گول می‌زنید! کی را گول می‌زنی؟

وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيهِ سَبِيلًا (آیه حج)¹ کسی که مستطیع است باید حج برود اشْهُر حج چیست؟ می‌گویند اشْهُر حج شوّال و ذی‌العقده ذی‌الحجه من شنیدم بعضی‌ها تا همین روز قبل از شوّال پول حج که پیدا می‌کند این را می‌بخشد به پسرش می‌بخشد به فلانش که بگوید که خب من در حج مستطیع نیستم غلط کردی خدا پدرت را درمی‌آورد چی چی مستطیع نیست؟ اشهر حج نه به معنای شرط وجوب است به معنای شرط واجب است یعنی در این ماه‌ها شما دیگر نمی‌توانید این را صرف در موارد مفید کنید امّا تعلّق استطاعت شرط وجوب به نحو اطلاق است.

وَللّهِ علی النّاسِ حجُّ البیت یعنی هر کی مستطیع شد باید حج برود اگر شما ده ماه قبل از حجّ مستطیع شدید نمی‌توانید این مال را خرج بکنید باید نگه دارید. حج با آن بروید منتهی شارِع به شما فُرجه می‌دهد اگر یک موردِ ضروری پیش آمد خرج بکن، ضروریا نه اینکه برداری پولت را یک ماشین‌