ظهور صفت رحمت و سریع الاجابة بودن در اولیاء الهی

این فقره‌ی شریفه در اینجا وَلا تمْکُرْ بِی فِی حیلَتِکَ¹ این کِی بود؟ یادم می‌آید دو، سه سال پیش بود، ها؟ خیلی وقت است. پنج، شش، سال می‌شود تو این، نمی‌فهمیم دعای ابوحمزه تا کِی. در این و لا تمْکُر یادم است آن موقع از ولاتمرکبی فی حَیلَتِک، همین که می‌خواهی یک جوری فرار کنی و مَکروا و مَکراللّه و اَللهُ خَیْرُ الماکرین² است. خدا مکرش بالاتر است. همین که داری در می‌روی مکر خداست تو نمی‌فهمی. تو خیال می‌کنی سر خدا را داری کلاه می‌گذاری، نگو خدا دارد سر تو کلاه می‌گذارد. خدا دارد سر تو کلاه می‌گذارد که داری در می‌روی، اگر خدا سرت را کلاه نمی‌گذاشت در نمی‌رفتی. وای می‌ایستادی. عبور می‌کردی. از اِمتحان در می‌آمدی و نفع را خودت می‌بردی.

اینجاست که انسان باید مترصد باشد و مواظب باشد و از این موقعیت‌های استثنائی که در مسیر راه و در مسیر سلوک برایش پیدا می‌شود از این موقعیت باید استفاده بکند. البتّه باید خودش را به خدا بسپاردها. باید خودش را به خدا بسپارد.

چند ماه پیش بود. یکی از دوستان در طهران من داشتم می‌رفتم جائی، با ماشینش داشت من را می‌رساند به آن مقصدی که می‌خواستیم برویم. در بین راه یک سئوال کرد، گفت از کجا بفهمم من تسلیمم؟ از کجا بفهمم! گفتم من یک سئوال از تو می‌کنم. گفتم تو الآن یقین به راه و به مبانی و به اعتقادات خودت داری یا نه؟ گفت بله. گفتم، خوب فکر کن، ببین چی می‌خواهم بگویم. آیا می‌دانی این اعتقادات مخالف و این مبانی مخالف چه مسائل و چه مصائب و چه قضایائی را برای تو و برای امثال تو بوجود آورده؟ گفت این را هم می‌دانم. این را هم شکّ ندارم، گفتم آیا الآن حاضری با جریان‌های مخالفی که خب هست و قطعاً این جریانات را، شما جریانات شیطانی می‌دانید و علاوه‌ی بر آن، خب انسان متأثر می‌شود از این اوضاع و از این.... آیا شما حاضرید برخوردی با این افراد با این‌گونه افراد داشته باشید؟ گفت اَبدا. گفتم خب، تا بحال حرف‌ها را درست زدی و حالا می‌خواهم نتیجه‌گیری کنم. گفتم اگر قرار باشد همین امشب ورق برگردد. همین امشب. آن افرادی که این مبانی، این مسائل، این‌ها، این اختلافات و این قضایا و این مصائب و این مشکلات و این آبروریزی‌ها و این جنجال‌ها و این روزگار وانفساها را بوجود آوردند، یک دفعه متبدّل بشوند به افراد صالح، چه کار می‌کنید در مقابل این‌ها؟ یک فکری کرد و فکر کرد. گفت خب بایستی که انسان به طبق حال همان موقع آن‌ها نگاه بکند. گفتم این علامت تسلیم است. همیشه خودت را مَحَک بزن. همیشه خودت را در یک بوته‌ی امتحان مشاهده کن که اگر الآن یک وقت، وقت عوض شد مُعَطل نکنی. ها.