شرح و تفسیر حقیقت مظهریت اولیاء الهی از پروردگار

می‌گوید بارک اللَه، بارک اللَه صورتش را هم می‌بوسد. می‌گوید آفرین، من این را می‌خواستم به تو بگویم من این را می‌خواستم به تو حالی کنم. امیرالمؤمنین آمد به یک شخص، روایتش است که یک کاری انجام داد و این‌ها بعد آن شخص گفت که خیال نکنی این مال خودت است تو کاری انجام ندادی خدا کرده حضرت فرمود: موحّد و اللَه؛ این موحد است.¹

حضرت به او برنخورد که تو نکردی و فلان این حرف‌ها. حضرت می‌گوید که من آمدم که به شما توحید را یاد بدهم چیه به خودتان می‌بندید؟ چیه شما آمدید در مقابل خدا امام حسین را علم کردید؟ چی در مقابل توحید آمدید ولایت را علم کردید؟ چیه آمدید گفتید چون دستمان به خدا نمی‌رسد پس دست به دامن علی بزنیم؟ این‌ها همه کفر است. واللَه اینها همه کفر و شرک است. این‌ها بیزار هستند از این حرف‌ها.

ولایت ولی با ولایت خدا تفاوت نمی‌کند

ولی که به مقام ولایت می‌رسد ولایت او دیگر با ولایت خدا تفاوت نمی‌کند. إِنَّ اللَه عَلِيمٌ‌² إِنَّهُ عَلِيمٌ‌³ إِنَّ اللَه قادِرٌ⁴ إنه قادر إن اللَه حى إنه حى‌⁵ نه این‌که‌ إِنَّ اللَه قادِرٌ⁶ این ولی یعنی قدرتی دارد در قبال قدرت او خب، می‌گوید که بله ما برای خودمان کسی هستیم أنا رَجُلٌ هُوَ نه، وقتی که ولی به مقام ولایت می‌رسد، تازه به مقام صفریت می‌رسد به مقامی که صفر است. ما نه، ما هزاریم، ما میلیون هستیم این‌طور نیست که، به قول آقای حداد می‌فرمایند همه وقتی که می‌روند در حرم ائمه علیهم السلام هی می‌گویند خدا به ما اضافه کن هی کیسه ما را پر کن ایشان می‌فرمایند نه وقتی که می‌روید آن‌جا باید بگویید که کیسه ما را خالی کن.⁷

ما را از میلیون بکش پایین بکن نهصد و نود و نه، نود و هشت بیا هزار بیا بیا بیا بیا صفر که شدیم هان، حالا درست شد. ولی ما نه ما خیلی مقاممان بالا است منیع است مقام ما خیلی منیع است به این چیزها پایین نمی‌آید.