اولیاء الهی مجرای نزول مشیّت پروردگار

این چیزهایی كه عرض می‌كنم جنبه عملی دارد ها. ما می‌بینیم ولی آمده دارد یك كاری را انجام می‌دهد یك حرفی را دارد می‌زند یك فعلی را دارد انجام می‌دهد یك‌دفعه دودفعه سه‌دفعه می‌بینیم آقا این می‌خواهد، حالا بنده بروم فكر كنم نه این كاری كه ایشان الان دارد می‌كند اشتباه است، چرا؟ چون نظیر این كار را زید بن ارقم فرض كنید كه، آدم عوضی در زمان رسول اللَه كرده چون او كرده پس من الان این كار را انجام نمی‌دهم تو به زید بن ارقم چكار داری، تو الان ببین این الان ولی دارد این كار را أنجام می‌دهد.

خیلی خب حالا مگر گیرم عمر آمده این كار را كرده، چه دارم عرض می‌كنم یعنی ما آمدیم قدرت عمر را قدرت اهریمنی به خیال حالا فرض كنید كه مجازی داریم می‌گوییم قدرت شیطانی عمر را داریم بر این قدرت این ولی داریم چكار می‌كنیم، ترجیح می‌دهیم، كلام او را بر كلام این داریم تحكیم می‌بخشیم، فعل او را چون او انجام داده ما از این ولی تبعیت نمی‌كنیم چون آن عمر آمده این كار را كرده، كرده باشد الان این دارد این كار را انجام می‌دهد تو به آن چكار داری حالا عمَر كرده یا پدر جد عمر كرده ابوبكر كرده یا عثمان كرده دیگر ما به آن چكار داریم، ما الان نگاه می‌كنیم می‌بینیم فرض كنید كه الان امام ما دارد این كار را انجام می‌دهد تمام شد و رفت.

آن وقت اگر بیایند این‌طور فكر كنیم كه نه، این كاری كه این می‌كند اشتباه است یا حداقل ما نمی‌توانیم انجام بدهیم چون او آمده این كار را كرده این شد دوبینی، این شد كه ما می‌آییم و یك میزانی را در قبال میزان دیگر قرار می‌دهیم این درست مثل چه می‌ماند مثل این‌كه این بگوییم نه آقا رسول خدا كه دارد این كارها را انجام می‌دهد و می‌زند و می‌بندد این حرف‌ها این نه‌