راه وصول به پروردگار متعال متوقف بر کنار گذاشتن نفسانیات

یک وقتی من در مشهد خدمت مرحوم آقا بودیم، یک شخصی از شاگردان ایشان که تقریباً جنبۀ تمرد پیدا کرده بود و دیگر ایشان مدتی به او توجهی نمی‌کردند و متمرد شده بود آمده بود مشهد خدمت ایشان و من نشسته بودم، آمده بود که ببیند مسئله چیست؟ البته می‌دانست مسئله چیست! همه ما می‌دانیم مسئله چیست! همه ما می‌دانیم مشکل ما کجاست! هر کسی به حد و اندازه درک و به اندازه فهمش می‌داند. واللَه می‌داند، قسم بخورم که همه ما می‌دانیم؟ مهم این است که آیا در مقام عمل هم نسبت به این علم پایبند هستیم یا نه؟ در آن مجلس¹ روز میلاد امام عسکری علیه السّلام آن روایت حضرت را عرض کردم که وقتی از آن حضرت راجع به علمای نصاری و یهود و راجع به علمای مسلمین سؤال می‌کند که چه فرقی بین آنهاست، حضرت می‌فرمایند: لَا جَرَمَ أَنَّ مَنْ عَلِمَ اللَه مِنْ قَلْبِهِ مِنْ هَؤُلآء الْقَوْمِ أَنَّهُ لَا يُرِيدُ إلَّا صِيَانَةَ دِينِهِ‌ وَ تَعْظِيمَ وَلِيِّهِ، لَمْ يَتْرُکْهُ فِى يَدِ هَذَا الْمُتَلَبِّسِ الْکَافِرِ؛² اگر خداوند از قلب شخصی اطلاع پیدا کند که می‌خواهد دنبال واقع برود، نمی‌خواهد در این دنیا سر خودش را گرم کند، نمی‌خواهد همین‌طوری مثل خر عصاری بچرخد و صبح را به شب و شب را به روز بیاورد و به هر کیفیتی و به هر قسمی و سرش را مانند کبک زیر برف کند، نه! می‌خواهد مسئله را پیگیری کند، می‌داند که دیگر فرصت تمام است، می‌داند که خداوند دو بار عمر به او نداده است و یک عمر به او داده است و آن عمر هم دارد تمام می‌شود و هیچ تضمینی هم برای بقای انسان نیست. کسی در اینجا تضمین گرفته است که تا فردا زنده بماند؟ دستش را بلند کند. از من و بقیه، نه! ابدا ابدا. هیچ‌کس از ناحیۀ حضرت عزرائیل تضمین نگرفته است که تا فردا بخواهد زنده بماند. اگر خدا بداند کسی این مسئله را دارد ...