دیدگاه اهل معرفت راجع به واقعه عاشورا
16آخر آدم میآید پیش ولی خدا نگاه به غذا خوردنش میكند؟ نگاه به این میكند كه از این سبد میوه كدام نوع را برداشتند؟ آن كسی كه میرود پیش یك ولی خدا فقط نگاه به دهان او میكند چه میگوید، همین، اصلا نباید نگاهش به پایین بیفتد، به بالا بیفتد، به این طرف، به آن طرف بیفتد. توجه میكنید؟ این سطح تفكر افراد است.
قضیه عاشورا هم همین است در قضیه عاشورا هم میشود فرض بكنید كه با واقعه كربلا به عنوان مصیبت و اینها نگاه كرد و اشك ریخت و ثواب و اینها برد و همه اینها هم به جای خودش محفوظ، هم انسان میتواند به بالاتر از این مطالب فكر كند، به مسائل بالاتر، به قضایای بالاتر ...، سیدالشهدا رفت حضرت علی اصغر را برداشت كه بیاید آب بدهد، خب حضرت نمیدانستند كه این را شهید میكنند؟ آن كه غلط است دیگر، باطل است، با علم به اینكه این را شهید میكنند حضرت علی اصغر را میآورد و بعد آن جریان اتفاق میافتد، خب این كار حضرت یعنی چه؟ این چه مسئلهای است؟ این نشان میدهد كه امام علیهالسّلام در مقام اجرای اراده و مشیت پروردگار است، و دارد آن مشیت و آن اراده را در اینجا انجام میدهد و یكی از آنها داستان حضرت علی اصغر است، اگر بگوییم حضرت اطلاع نداشت خب آن كه باطل است، آن كه معنا ندارد، خب پس امام نیست، اگر اطلاع داشت حضرت چرا این كار را كرد؟ غیر از این چه میتواند باشد؟ این كه عرض كردم یك پله بالاتر است خیلی پلههای دیگر هست ها! این فقط یك پله بالاتر است، همین دید ظاهری و دید به عنوان مصیبت است.
خب محرم در پیش است و انشاللَه كه همه رفقا و همه ما بتوانیم از بركات این ماه و این فیوضاتی كه از ناحیه آن حضرت نازل میشود همه بتوانیم بهرهمند بشویم. در مجالس سیدالشهدا باید ما با این نیت وارد شویم كه در این مجلس خود سید الشهدا حضور دارند نه اینكه برویم و یك مصیبتی گوش بدهیم و بعد بیاییم بیرون! به این عنوان كه در این مجلس حضور دارند وارد بشویم با این هدف و با این نیت.

