دستور امام صادق علیه السلام برای غلبه بر فرعونیت نفس

خب حالا این مطلبی هم كه مرحوم آقا فرمودند به خاطر چیست؟ به خاطر اینكه خب صرف نظر از آن مسائل دیگر خب یك شخصی حافظه‌اش، مطالبش، خلاصه ذهنیتش فرق می‌كند ایشان هم خب حافظه‌شان خیلی قوی بود، خب نمی‌خواهد ذهنش خراب شود، نمی‌خواهد این چند روزی كه در این دنیا توجه بفرمایید نمی‌خواهد این چند روزی كه در این دنیا است با ذهن آشفته بگذراند، نمی‌خواهد نمازی را كه می‌خواهد بخواند عكس این و آن و تصورات و مطالب و اینها بیاید در ذهنش و مشغول دفع خاطرات بشود، دفع خطورها بشود، هی یكی یكی این را دفع كند، آن را دفع كند، آن را دفع كند، بخواهد نماز بخواند ولی اگر انسان چیزی ...، به قول معروف می‌گویند سری كه درد نمی‌كند كه دیگر دستمال نمی‌بندند! خب راحت‌است، راحت است با افراد راحت است، با اشخاص راحت است و این خیلی مسأله مسأله مهمی است، یعنی مهم‌ترین مطلب و مهم‌ترین قضیه برای حركت انسان و عبور از تعلقات و از توهمات به سمت تجرد و توحید ذهن صاف و ذهن خالی است، نفس باید صاف باشد، نفسی كه در توهمات به سر می‌برد حركت نمی‌تواند بكند، قدم نمی‌تواند بردارد، توجه نمی‌تواند بكند، نماز نمی‌تواند بخواند، روزه نمی‌تواند بگیرد، قرآن! قرآن هم می‌خواند فقط از همین عبارات ظاهری رد می‌شود، یك قرآنی می‌خواند با هزار تا فیلمی كه از اول تا آخر در قرآن می‌بیند، یك قرآن می‌خواند با تمام تصورات و توهمات كه دارد، یك صفحه قرآن می‌خواند، آن‌طور نیست كه وقتی كه نگاه می‌كند ذهنش خالی باشد، نفسش خالی باشد و این خیلی مسأله مهم است.

لذا به عنوان یك دستور سلوكی از امشب ما یك كاری بكنیم اصلا نگذاریم كه مطلب خلاف به ما برسد، این به عنوان یك دستور، به عنوان یك آموزه، به عنوان یك مبنا و به عنوان یك اصل، تا یك شخصی می‌خواهد بگوید كه آقا این فلانی می‌دانی، آقا وایسا وایسا، خب بنزین گران شده نمی‌دانم هوا سرد شده، چی چی ارزان شده این چیزهایی كه درآمده چی چی شده خلاصه از این مسائل دیگر، از آن اول جلویش را بگیریم، از آن اول نگذاریم نه! اینكه گوش‌مان‌ها چه؟ خب بگو ببینم، این را به عنوان یك اصل قرار بدهیم، به عنوان یك ... چرا؟ ما كاری نداریم به اینكه شخص چه گفته، آن بلائی كه می‌خواهد بر سر ما از انتقال این مطلب بیاید آن را جلویش را بگیریم، حالا طرف هر كسی هست ما به او چه كار داریم؟ دارد به سمت ما بلا می‌آید، ضررش دارد متوجه من می‌شود، خب من الان جلویش را بگیرم، آقا نمی‌خواهد بگویی، مگر راجع به من نگفته خب نمی‌خواهم بشنوم اصلا، اصلا نمی‌خواهم بشنوم نمی‌خواهم ذهنم خراب بشود، نمی‌خواهم مكدر بشوم نمی‌خواهم فكر و خیال در من بیاید، مگر زوری است؟ نمی‌خواهم باشد. این را به عنوان یك اصل باید انسان توجه كند.