سلوک عبارت است از التزام به حق و دفاع از آن

این یعنی چی؟ بنده یك روز این حرف را زدم و درست هم زدم، بعدا برای من مسائلی روشن می‌شود و حقیقت جور دیگری نمایان می‌شود، باید از حرفم برگردم و مطلب جدید را بگویم. سال دیگر مطلب دیگری روشن می‌شود طبق او باید بگویم، صد سال هم اگر بر من بگذرد در هر سال یك حرف، مخالف با حرف قبل باید بزنم، طبق همان برداشت و موقعیتی كه برای بنده پیش می‌آید. همه هم باید همین‌طور باشند، این می‌شود متابعت از حق نه متابعت از نفس. متابعت از نفس این است كه" نه بد است زشت است برای من"، بگویند كه آقا یك حرفی زده این چطوری حرفش عوض شده؟ خب كی یك همچنین حرفی می‌زند؟ جز اینكه یك شخص خودش را در جایگاه معصوم تلقی كند می‌تواند یك همچنین برداشتی و انتظار و توقعی داشته باشد؟ این نمی‌شود. ما بشر هستیم باید قبایی كه به قامت ما آراسته است آن را بپوشیم، قبایی كه مربوط به معصوم است به قامت ما آراسته نیست. حد خودمان را باید نگه داریم، از خطوط قرمز نباید تجاوز كنیم و آنچه را كه تشخیص می‌دهیم باید طبق او عمل كنیم و مواظب باشیم كه از حدود تجاوز نشود و در حریم افق‌هایی كه ما لایق برای ورود در آن افق‌ها نیستیم وارد نشویم، آنها مربوط به دیگران است، آنها مربوط به‌افراد دیگر است.

یك كسی آمده بود كه آقا این قضیه اقتصادی به چه نحو است؟ من گفتم مسئله به این كیفیت است. گفت كه من آن زمان خدمت پدر شما می‌رسیدم این‌طوری می‌گفتند. گفتم بنده كه پدرم نیستم؛ اولا اینكه این زمان با آن زمان دوتاست، بیست سال ازش گذشته، ثانیا كه بنده پدرم نیستم، اگر بنده پدرم بودم موقعیت پدرم را داشتم شاید مثل او حكم می‌كردم، ولی چون پدرم نیستم طبق تشخیص خودم عمل می‌كنم، الان تشخیص من این است. شما با پدر من آن‌جور عمل می‌كردی خودت می‌دانی ارتباطی به من ندارد، من باید به نحوی عمل كنم كه فردا پاسخگو باشم. بله، اگر موقعیت و بینشم مثل ایشان بود، اشراف و اطلاعم مثل ایشان بود شاید قضیه فرق می‌كرد و خیلی مطلب جلوتر از این هم می‌رفت، ولی از آنجایی كه بنده یك همچنین اشرافی ندارم باید طبق شرع و طبق آنچه كه ظاهر شرع به بنده حكم می‌كند، طبق آن حكم كنم.