سلوک عبارت است از التزام به حق و دفاع از آن
شرح فقره: وَ أَمَّا اللَوَاتِي فِي الحِلمِ: فَمَن قَالَ لَكَ: إن قُلتَ وَاحِدَةً سَمِعتَ عَشرًا فَقُل: إن قُلتَ عَشرًا لَم تَسمَع وَاحِدَةً! وَ مَن شَتَمَكَ فَقُل لَهُ: إن كُنتَ صَادِقًا فِيمَا تَقُولُ فَأَسأَلُ اللَهَ أَن يَغفِرَلِي؛ وَ إن كُنتَ كَاذِبًا فِيمَا تَقُولُ فَاللَهَ أَسأَلُ أَن يَغفِرَ لَكَ وَ مَن وَعَدَكَ بِالخَنَي فَعِدهُ بِالنَّصِيحَةِ وَ الرَّعَآءِ
سلوک عبارت است از التزام به حق و دفاع از آن
توضیحات:
شرح فقره: وَ أَمَّا اللَوَاتِي فِي الحِلمِ: فَمَن قَالَ لَكَ: إن قُلتَ وَاحِدَةً سَمِعتَ عَشرًا فَقُل: إن قُلتَ عَشرًا لَم تَسمَع وَاحِدَةً! وَ مَن شَتَمَكَ فَقُل لَهُ: إن كُنتَ صَادِقًا فِيمَا تَقُولُ فَأَسأَلُ اللَهَ أَن يَغفِرَلِي؛ وَ إن كُنتَ كَاذِبًا فِيمَا تَقُولُ فَاللَهَ أَسأَلُ أَن يَغفِرَ لَكَ وَ مَن وَعَدَكَ بِالخَنَي فَعِدهُ بِالنَّصِيحَةِ وَ الرَّعَآءِ
سلوک عبارت است از التزام به حق و دفاع از آن
16قیام در برابر كدام یك از این دو اولویت داشت؟ قطعا در قبال معاویه اولویتش صد برابر یزید بود، اما امام علیه‌السّلام این كار را انجام نمی‌دهد، چرا انجام نمی‌دهد؟ چون امام، امامی نیست كه فقط مبارزه كند. امام، امام است كه به تقدیر الهی جامه عمل بپوشاند. وقتی كه تقدیر بر مبارزه و جهاد است بسم اللَه، وقتی كه تقدیر بر معاهده و صلح است، آنجا شمشیر در نیام باید برود و نباید بیرون بیاید، این می‌شود امام. در آنجایی كه باید بجنگد، می‌جنگد؛ در آنجایی كه باید سكوت كند و بنشیند، در آنجا بنشیند؛ آنچه كه تقدیر الهی است و مشیت الهی است طبق او باید حركت كند.
حالا ما می‌آییم چه كار می‌كنیم؟ حالا ما مطلب را جور دیگری مطرح می‌كنیم. تا جایی كه بلند می‌شوند امام حسین را تشبیه می‌كنند به این افرادی كه در دنیا آمدند رفتند معروف بودند، چریك بودند و چی بودند. راجع به آن در سخنرانی‌های خودشان، كه امام حسین هم یك فرد مانند فلان كس بود، اصلا نمی‌شود آدم اسم بیاورد، كه منتها این مربوط به زمان خودش بود؛ این در این زمان است و آن در هزار و چهارصد سال پیش در آن زمان است.
این فقط از امام حسین همین را می‌داند. آن نمی‌تواند اصلا راجع به امام حسن صحبت كند، آن نمی‌تواند راجع به امام سجاد اصلا حرف بزند. اصلا در فهمش، منش و مرام امام سجاد جایگاهی ندارد، او فقط امام حسین را در این می‌بیند. امام حسین و قضیه كربلا چند روز و چند ساعتی بوده كل قضیه كربلا، در حالی كه امام حسین ده سال امام بود چرا از آن ده سال نمی‌گویید؟ فقط همان چند ساعتی كه داستان كربلا به وجود آمد و بعد هم حضرت را شهید كردند؟ یعنی همه شخصیت امام حسین فقط در آن چند ساعتی است كه در كربلا آن واقعه به وجود آمد؟ حضرت در زمان سابق، در این ده سالی كه گذشته با افراد ارتباط داشته، نامه می‌داده صحبت می‌كرده، مسائل شرعی و اخلاقی می‌گفته، تربیت می‌كرده، دستگیری می‌كرده، ارشاد می‌كرده؛ [همه] این اخلاق و رفتار و صفات همه اینها به كنار، فقط همان چند ساعتی كه داستان كربلا هست، آن می‌شود نمودار شخصیت سید الشهدا و بس! این كه امام نیست.