سلوک عبارت است از التزام به حق و دفاع از آن

 مرحوم آقا راجع به قضایای كربلا و مصائب و اینها دستوراتی می‌دادند، اولا خیلی تأكید داشتند بر روضه بین الطلوعین و می‌فرمودند فیوضاتی كه در بین الطلوعین و در روضه بین الطلوعین هست در سایر مواقع نیست، نه اینكه به هیچ وجه نیست كم است؛ در بین الطلوعین است كه آن فیوضات برای انسان حاصل می‌شود. بله ممكن است شب، بعدازظهر داد و بیداد و سینه‌زنی بیشتر باشد ولی آنچه را كه در بین الطلوعین برای انسان حاصل می‌شود، آن یك تأثیر عُمقی دیگری دارد. این تأثیر عمقی‌اش آن مدنظر است.

 مثلا راجع به زیارت امام رضا فرمودند همیشه بین الطلوعین برو به زیارت امام رضا. حالا یك وقتی كه انسان فرصت ندارد دو سه روز می‌رود و زیارت می‌كند، خب نه هر وقتی كه مجال بود باید برود زیارت. ولی به نحو متعارف ایشان فرمودند زیارت امام رضا در بین الطلوعین اثر دیگری دارد، كه در شب آن اثر نیست. همینطور مرحوم آقای حداد هم می‌فرمودند كه اصلا رزق آن روز انسان در بین الطلوعین است، برای همین می‌فرمودند كه انسان نباید در بین الطلوعین خواب باشد چون آن رزق قطع می‌شود و یا كم می‌شود. منظور از رزق آب و نان نیست، منظور همان فیوضات و آن حقایق وجودی است كه بر قلب انسان در آن روز باید بیاید. این رزق، رزق معنوی است، رزق علمی است.