رعایت انصاف در برخورد با مردم ـ حقیقت عید قربان

 خود، باید انسان عمل كند. ولی حالا در غیر از آن، حالا اگر جهاد نبود، جهاد ظاهر نبود، جهاد طبق تكلیف الهی نبود این داستان حضرت ابراهیم دیگر می‌رود كنار؟ دیگر برای ما مفید نیست؟ برای ما جایی ندارد؟ نه، داستان حضرت ابراهیم با هر روز ما كار دارد، و با هر ساعت ما كار دارد و این داستان با لحظات ما كار دارد.

 داستان حضرت ابراهیم به هر دقیقه دقیقه ما كار دارد. در اینجا در مواجهه با این قضیه كلام حق باید بگویی یا كلام باطل كه موافق نفس است؟ كلام حق بگو برو جلو یك ذبح كردی. در فلان قضیه می‌رسیم در فلان مسئله، چه نقشی شما در آنجا بازی می‌كنید؟ حق را می‌گیری یا اینكه آنچه را كه به نفعتان است؟ اگر آنچه را كه به نفع و مصلحت دنیوی شما هست اگر انجام دهید این امتحان را باختید، اگر انجام ندهید گرچه به ضرر باشد شما ذبح كردید، نفس را سر بریدید. نسبت به فلان مطلب، نسبت به فلان موقعیت، راجع به مسائل مختلف.

 حكومتی كه پیش می‌آید قضایی كه پیش می‌آید اگر انسان بخواهد حق را بگوید ممكن است بر ضرر او باشد، بر ضرر منتسبین او باشد، درحالتی‌كه حق با طرف مخالف است، انسان چكار می‌كند؟ آیا یك جوری حرف را می‌پیچاند یك قسمی كه بالاخره این طرف هم هوا را داشته باشد؟ یا اینكه نه صریح می‌گوید كه آقا در این مسئله حق با شماست و ایشان اشتباه كرده است. خیلی صریح، گفتیم ذبح كردیم، نگفتیم باختیم. در همه مطالب.

 لذا این قضیه حضرت ابراهیم به عنوان امروز كه این یك جنبه سمبلیك دارد نسبت به همه رفتار انسان و نسبت به كردار انسان، كه انسان در هر جا باید این مطلب را در نظر گیرد. این نكته، نكته‌ای است كه انسان را جلو می‌برد. یعنی این داستان حضرت ابراهیم پیامی است برای همه افراد كه بسم اللَه بفرمایید، این گوی و این میدان، ما نمی‌گوییم فرزندتان را حالا این‌طوری چاقو از آشپزخانه بیاورید و سرش را لب باغچه بگذارید، نه آن برای او بود، الان این حرف‌ها نیست. الان در فلان قضیه چرا حق را نگفتی؟ الان در فلان مورد چرا واقع را نگفتی؟ الان در فلان قضیه چرا فلان تهمت را زدی؟ الان در فلان موقع چرا خلاف آنچه را كه می‌دانستی عمل كردی و بر زبان آوردی؟ این مطلب مطلبی است كه پیام روز عید قربان از بیان داستان عید قربان و حضرت ابراهیم و حضرت اسماعیل روشن می‌شود.