کیفیت تاثیر نیّات نفسانی بر عمل

 نخواهی، نمی‌شود این ربط باشد و این احساس نباشد، فلذا خوب است كه انسان به حسب ظاهر هم خود را در یك همچنین فضایی قرار بدهد، منزل خودش، محل دفتر خودش، محل كار خودش، چه اشكال دارد كه انسان در محل كار خودش پارچه سیاه بزند و علامت عزاداری شود، چه اشكال دارد؟ از شأنش كم می‌شود؟ چرا نباید تظاهر به این موقعیت باشد، این فضای خاص كه فضای منحصربه‌فردی برای عالم انسانیت است، برای عالم انسانیت.

 یك وقتی من در جایی بودم صحبتی داشتیم با یكی از همین مستشرقین، ایشان مسیحی بود می‌گفت: به اعتقاد من این امام‌حسین شما مسیحیت را هم به ما تعلیم داده است نه فقط تشیع را به شما، یعنی اگر یك مسیحی بخواهد مسیحی بماند باید نگاه بكند به مكتب امام‌حسین علیه‌السّلام و به روش امام‌حسین علیه‌السّلام، یك یهودی اگر بخواهد واقعاً یهودی بماند یعنی خود را بخواهد متصل به آن مرام و مكتب و تدین حضرت‌موسی علیه‌السّلام بكند و در این دنیا بخواهد آزاد باشد و از قید و بند رها باشد باید نگاه كند به آموزه‌هایی ... دیدم خیلی قشنگ می‌گوید [گفتم‌] بله همین‌طور است باید نگاه به این بكند، یك شخص حر، یك شخصی كه اصلًا فرض بكنید كه معتقد به قیامت هم نیست، ولی در این دنیا می‌خواهد انسان باشد، اصول انسانی و اصول فطری را بخواهد در این دنیا رعایت بكند باید نگاه به مكتب عاشورا بكند، نگاه به كیفیت ارتباط امام‌حسین بكند، با مسائل و جریاناتی كه پیش آمده و آن حضرت آن مسائل را ایجاد كردند، یعنی این قضیه عاشورا.

 لذا شما می‌بینید همه در این جریان عاشورا خودشان را سهیم می‌دانند، خودشان را شریك می‌دانند، هیچكس در این مطلبی كه پیش آمده در این قضیه‌ای كه اتّفاق افتاده نمی‌توانند خودشان را جدا كنند، مسیحی می‌آید، یهودی می‌آید، زرتشتی می‌آید، سایر افراد می‌آیند همه می‌آیند در اینجا وارد می‌شوند، همه می‌آیند خودشان یك سهمی و نصیبی از این داستان ببرند، از این جریان روز عاشورا ببرند، یكی می‌آید نذر می‌كند، آن یكی می‌آید شركت می‌كند، آن یكی می‌آید در دسته‌جات عزاداری ...