مرتب سازی:
تأثیر تغذیه بر سلوک الی اللَه
1أعوذُ باللَه مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيم
بِسمِ اللَه الرَّحمنِ الرَّحيم
وصلَّى اللَه عَلَى سيّدنا و نبيّناأبى القاسم مُحَمّد
وعلى آله الطّيّبين الطّاهرين و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعينَ
فَقَالَ: أَمَّا اللَوَاتِى فِى الرِّيَاضَةِ: فَإيَّاك أَنْ تَأكُلَ مَا لَا تَشْتَهِيهِ، فَإنَّهُ يورِثُ الْحَمَاقَةَ وَ الْبَلَهَ؛ وَ لَا تَأكُلْ إلَّا عِنْدَ الْجُوعِ؛ وَ إذَا أَكَلْتَ فَكُل حَلَالًا وَ سَمِّ اللَه وَ اذكُرْ حَدِيثَ الرَّسُولِ صَلَّى اللَه عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ: مَا مَلَا ءَادَمِىٌّ وِعَآءًا شَرًّا مِنْ بَطْنِهِ؛ فَإنْ كَانَ وَ لَابُدَّ فَثُلْثٌ لِطَعَامِهِ وَ ثُلْثٌ لِشَرَابِهِ وَ ثُلْثٌ لِنَفَسِهِ.
راجع به این فقرات در هفته گذشته مطالبی خدمت دوستان عرض شد و گفتیم كه سخن در این فقرات از حدیث شریف خیلی طولانی شده و بهتر است كه به مطالب دیگر برسیم، چون معمولًا راجع به این گونه مطالب دوستان و رفقا، مطالبی در زمان مرحوم آقا رضوان اللَه علیه از خودشان شنیدهاند و نحوه سلوك ایشان و كیفیت تصرفات ایشان و ارتباط ایشان با افراد، خود نمایانگر مبانی و آن اصولی است كه مورد توجه اولیاء و بزرگان در این قضیه بوده است.
البتّه در همان زمان مطالبی و مسائلی هم بوده كه گاهی از اوقات افراد یا به دید تفریط و یا به دید افراط نسبت به آن مطالب نظر داشتند و برداشتهای خلاف از مسائل ایشان و مطالب ایشان به نظر میرسید در حالی كه مطلب به این كیفیت نبود، چون خودمان بیشتر با سخنان ایشان و كیفیت تصرفات ایشان آشنا بودیم متوجّه میشدیم كه خیلی از این مسائل جنبه افراطی دارد و مورد نظر ایشان نیست.
راجع به كیفیت تغذیه امام صادق علیه السلام مطالبی به عنوان میفرمایند: یكی اینكه تا وقتی كه احساس گرسنگی، به نحوی كه موجب اشتغال فكری بشود برای تو پیدا نشده غذا نخور، البته منظور از غذا در اینجا نه فقط غذای رسمی كه همان صبحانه و ناهار و شام باشد بلكه مطلق خوردنی و هر چیزی كه انسان به عنوان تغذیه از آن استفاده میكند. این مسئله امروزه به طور كلی فراموش شده ولی دأب بزرگان بر این مسئله نبوده است.