تأثیر تغذیه بر سلوک الی اللَه

 اگر ما نسبت به خدا این سوء ظن را داشته باشیم كه خدا نگاه به ما نمی‌كند. از بعضی‌ها شنیدم كه می‌گویند آقا آدم گاهی اوقات برای او یاس پیدا می‌شود، فلان كس از دوستان ما بوده خب حالا فلان جاست، یا فلان كس این همه پیش مرحوم آقا بوده بعداً این‌طور شد، فلان كس اینطور بوده، خب از كجا معلوم است كه ما هم به همین آفات و عاهات و به همین مسائل هم مبتلا نباشیم، از كجا معلوم است؟

 خب این آیا توهین به عنایت خدا و به كرامت خدا نیست؟ آن شخصی كه آن طور بوده مگر تو همان شخصی؟ چطور وقتی كه یك بیماری اپیدمی در اجتماع وارد می‌شود تو نمی‌گویی كه آن الان گرفت و رفت و بگذار من هم بگیرم! فوری می‌روی واكسنش را می‌زنی، چرا آنجا نمی‌گویی كه همسایه‌ام گرفت و مُرد و آن هم گرفت و آن یكی هم اینطور شد پس من هم رهایش كنم! یا نه! آبی كه دستت هست می‌گذاری زمین بلند می‌شوی بروی واكسنش را بزنی، بلند می‌شوی بروی قرصش را بخوری چرا؟ چرا آنجا این حرف را نمی‌زنی؟ چرا وقتی كه از منزل می‌آییم بیرون نمی‌گوییم فلان كس امروز رفت بازار و ضرر كرد، آقا ما اصلًا نمی‌رویم، یا بلند می‌شویم می‌رویم، او رفت ضرر كرد به من چه مربوط است، من باید بروم سر اشتغال و كار خودم، این از كجا پیدا می‌شود؟ از اینجا پیدا می‌شود كه شیطان می‌آید، چون بالاخره شیطان اینجا ایستاده است دیگر، اینجا نیاز به شیطان ندارد كه بیاید بگوید برو یا نرو، خود انسان وقتی كه ضرورت را حس می‌كند دیگر نیاز ندارد كه از جبرائیل و غیر جبرائیل برای واكسن زدن امضا بگیرد، یا منتظر شود خواب ببیند: آقا برو واكسن بزن، یا جبرائیل بگوید آقا برو انجام بده، یا اینكه استاد و ولی خدا بگوید كه آقا برو واكسن بزن، چرا از ولی خدا سؤال نمی‌كنی؟ چرا منتظر خواب و عزرائیل و نمی‌دانم جبرائیل و میكائیل نیستید؟ چون اهمیت مسئله و ضرورت مسئله وجدانی شماست، این درك دیگر نمی‌گذارد كه شما بروید، اما در اینجا چون ما هنوز باور نداریم، چون نمی‌خواهیم باور كنیم خدا را، نمی‌خواهیم این راه را باور كنیم آن جنبه یاسی كه برای ما پیدا می‌شود آنچه را كه ما می‌بینیم می‌آید به آن جنبه یاس ما كمك می‌كند. آن حالی را كه از دیگران می‌بینیم، فلانی رفت و یك همچنین حالی پیدا كرد، رفت بیرون! خب رفت بیرون، تو كه فلانی نیستی، شناسنامه‌ات فرق می‌كند، پدرت، مادرت، خودت، اسمت، فامیلت، با او فرق می‌كنی.