تأثیر تغذیه بر سلوک الی اللَه

 مثلًا ما امروز صبح وقتی كه از خواب بلند می‌شویم اول صبحانه می‌خوریم دو ساعت بعد در منزل یا در یك جایی دیگر میوه‌ای آوردند، یا جایی مهمانی می‌رویم آجیلی یا چیزی بود می‌خوریم، یك ساعت بعدش فرض كنید یك بستنی برایمان آوردند یا رفتیم در خیابان هوس كردیم این را هم بخوریم، نزدیك ظهر همین طور تا موقع خوابیدن، هی می‌خوریم، این كه همه‌اش در حال خوردن هستیم، ظاهراً هیچ وقت احساس گرسنگی با این كیفیت دست نخواهد داد و همیشه معده در حال هضم است.

 این قسم قطعاً مورد نظر امام علیه السلام نیست و جهتش را هم در جلسات قبل خدمت رفقا عرض كردم. وقتی معده مشغول هضم غذاست آن حالت زیركی و حالت فطانت و حالت حدت و حالت توجّه خاص، طبعاً از انسان سلب می‌شود، بخواهید یا نخواهید مسئله این است، حالا یك وقتی آدم یك ذره می‌خورد، مثلًا یك دانه خرما می‌خورد خیلی مختصر، این به حساب نمی‌آید، ولی نه! وقتی صبح از خواب‌