تأثیر تغذیه بر سلوک الی اللَه

 می‌گفتم نه یادم نیست و اصلًا چه می‌گویید شما ...

 من دارم در كتاب می‌نویسم كه بعد از فوت آقا این جنایات انجام شده، این فجایع انجام شده، این مطالب انجام شده، طرف می‌گوید آقا این حرفها همه دروغ است!! دروغ كدام است آقا؟ مگر به همین راحتی می‌شود انسان بگوید دروغ است؟ به همین راحتی مگر می‌تواند انسان بگوید دروغ است؟ خب بدبخت! من این را برای تو نوشتم، كه این نمازی كه داری می‌خوانی، آن عمامه‌ای كه سرت گذاشتی، آن تبلیغی كه می‌روی در سرت نخورد بیچاره، من این را برای تو نوشتم، برای تو نوشتم كه این سالهایی كه پیش مرحوم آقا رضوان اللَه علیه بودی هدر نرود، وگرنه گذشت آن زمان.

 اگر دروغ بوده دروغ بوده، اگر راست هم بوده خب راست بوده، توجه می‌كنید؟ اگر من می‌آمدم در آن مجلس می‌گفتم نه این‌طور نیست و آن‌طور نیست و دیگر یادم نمی‌آید، خب چه می‌شد؟ آن شخص مورد عتاب و خطاب و اعتراض بیشتر قرار می‌گرفت، امّا من چه می‌شدم؟ این وسط چه كسی ضرر می‌كرد؟ من، ما ضرر می‌كردیم، پس این فرصت خیال نكنید پیدا نمی‌شود، برای همه ما پیدا می‌شود، برای من آن‌روز پیدا شد و روزهای بعد پیدا شد و روزهای بعد و روزهای بعد، برای شما هم پیدا می‌شود، امروز پیدا نشود فردا پیدا می‌شود، خیال نكنید جوری ما زندگی می‌كنیم كه در معرض یك همچنین جریاناتی قرار نمی‌گیریم، نه‌خیر! خدا برای همه ما پیش می‌آورد، خدا برای همه ما پیش می‌آورد و همین قضیه موجب حركت است.

 این بحث را مثل اینكه پارسال در همین شبهای ماه رمضان مطرح می‌كردم كه اصلًا حركت انسان برای همین فرصتهاست، آن شخصی كه یك هم‌چنین فرصتهایی برایش پیدا نشود كه برخلاف میلش بگوید حركت ندارد، یعنی یك همچنین فضاهایی باید پیدا بشود و پیدا می‌شود و در برنامه ما هم می‌گذارند و بعد می‌گویند حالا چی كار می‌كنی؟ حالا چی كار می‌كنی؟ آدم می‌ماند حالا ببینیم، حالا باشد، حالا برویم ببینیم چه جوری است، هیچی، بعداً هم بلند می‌شویم می‌رویم و بعد هم چه؟ رفوزه، یك صفر می‌دهند درشت یك خط این‌طرفش كه نمره نگذاری، یك خط هم این‌طرفش كه نمره دو نگذاری بشود بیست، صفر خوب و قشنگ می‌دهند، در این قضیه رفوزه شدی حالا ببینیم قضیه دومت چیست؟ قضیه سومت چیست؟ توجه می‌كنید؟ این است.