تأثیر تغذیه بر سلوک الی اللَه

 ناهنجاری‌ها و مسائل غیرمتوقع خواهد بود و اینطور نیست كه شما تصور كنید كه‌ ... أَلا بِذِكْرِ اللَه تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ‌ الرعد، ٢٨ ذكر، ذكر خداست و ایراد هم ندارد و هر كسی می‌خواهد انجام بدهد می‌تواند انجام بدهد!!

 یكی از افراد بود، مرحوم والد در زمان حیات خودشان به او یك دستوری داده بودند، وقتی كه من این دستور را به او گفتم: گفت خب اگر انسان حالش خوب باشد و بتواند بیشتر انجام بدهد چه خواهد شد؟ گفتم هیچی به سرش می‌زند، بله! مسائل دیگری برایش پیدا می‌شود. آن شخص به این حرف ما ترتیب اثر نداد، مثلًا ایشان فرمودند: تو باید این را چند مرتبه انجام بدهی، این ذكر و ورد را باید چه كار بكنی، گفت حالا كه حالم خوب است پس بسم اللَه، دو برابر انجام می‌دهم، سه برابر انجام می‌دهم و خلاصه نتیجه‌اش را هم گرفت، خب این برای چیست؟ به خاطر این است كه آنهائی كه این مطالب را بیان می‌كنند یك مقدار بیشتر از تو می‌فهمند!! آنها هم می‌توانند بگویند آقا مثلًا هزار دفعه بگو، خب چرا به تو می‌گویند سیصد تا؟ چرا می‌گویند دویست تا؟ چرا می‌گویند چهار صد تا؟ چرا می‌گویند صد تا؟ مگر كسی بدی تو را می‌خواهد؟ مگر كسی كمی تو را می‌خواهد؟ مگر كسی نقصان تو را می‌خواهد؟

 ولی هر چیزی حساب دارد، وقتی كه الان من دارای این خصوصیات هستم و این استعداد هستم و این توان هستم، به من می‌گویند آقا سه كیلو بیشتر بار برندار، اگر بخواهی برداری به قلبت فشار می‌آید. اگر من بگویم نه حالا یك چیزی گفتند! بیایم فرض كنید بیست كیلو بردارم، خب یك دفعه می‌بینی وسط راه افتادم توجه می‌كنید؟

 بله برای كسی كه توان دارد می‌گویند آقا صد كیلو هم برداری برای شما ایراد ندارد، نه تنها سه كیلو یا چند كیلو، صد كیلو هم برداری، چون او استعدادش را دارد، توانش را دارد، از من این تكلیف را خواستند! لذا این برنامه‌هائی كه مربوط است به موارد خاص است. من در بعضی از موارد اتفاق افتاده چیزهایی شنیدم، یا سوالاتی كه می‌كنند بعضی از دوستان، در این‌گونه موارد به هیچ وجه من الوجوه نباید انسان از پیش خود و از سر خود كاری انجام بدهد، و خود بنده در زمان مرحوم والد یادم است كه ایشان این‌گونه دستورات را به كسی نمی‌دادند خیلی به ندرت، خیلی به ندرت، نمی‌دانم اصلا از دو سه نفر، سه چهار نفر تجاوز كرد یا نكرد، یا من اطلاع ندارم، یعنی آنجاهایی كه بنده در جریان ارتباط بین مطالب و ارتباطات ایشان بودم و اینها شاید سه چهار نفر، دو سه نفر بیشتر نبوده آن هم در یك موارد خاصی در یك همچنین خصوصیاتی و خود ایشان هم در زمان حیاتشان گاهگاهی بر طبق شرائط خاص ما مشاهده می‌كردیم كه به یك همچنین مطالبی می‌پرداختند این‌طور نبود كه به نحو دائم باشد و ندرتاً در یك چنین فواصلی، در یك هم‌چنین خصوصیاتی، به یك هم‌چنین مسائلی می‌پرداختند و خب طبعاً لازم هم بوده و وضعیت در آن موقع یك هم‌چنین اقتضائی را می‌كرده و مشخص است كه پرداختن به اینها در تحت اشراف و دستور ولی كامل و عارف واصل تحقق پیدا كرده است.