میزان اهتمام افراد پیرامون مسائل کلی و جزئی در سیر إلی اللَه

بله، یك وقتی خود ولی خدا می گوید آقا این انگشتر را بگیر دستت كن، بسیار خب، آقا این عبا را بگیرید، یك موقع عبایشون را می‌دادند به این، گاهی اوقات هم به آن، كه آقا این عبا را بگیرید.

یكی از افراد بود آمد پیش مرحوم آقا، آقا من یك عبایی از آقای حداد از شما می‌خواهم كه سالیان سال ایشان این عبا را روی دوششان انداختند. خدا بیامرزد فوت كرده، توجه می‌كنید؟ مرحوم آقا یك عبا كه آقای حداد به ایشان داده بودند، عبای سیاه و اتفاقاً زمستانی هم بود من می‌دیدم ایشان می‌پوشند این عبا را و گاهی اوقات هم نمی‌پوشند، برای نماز و این چیزها، توجه می‌كنید؟ برداشتند رفتند آن را آوردند و گفتند بفرمایید. چقدر این عبا كمكش كرد؟

ایشان در زمان بعد از مرحوم آقا از جمله افرادی بود كه در خراب كردن جو و فضا و سخن‌چینی و فلان، نقش بسیار موثری را ایفا كرد، این عبا چقدر به تو كمك كرد؟ چقدر به فهم تو كمك كرد؟ چقدر كمك كرد؟ چقدر این عبا به تصحیح فكرت كمك كرد، ما دیدیم دیگر، إن شاءاللَه خدا از تقصیراتش بگذرد، بالاخره ما چرا بیاییم نفرین كنیم، خدا او را ببخشد، خدا كه ارحم الراحمین است، چی از خدا كم می‌شود!

ولی این مسأله است، آن‌ها در زمان حیات مرحوم آقا رضوان اللَه علیه بردند و سهمشان را گرفتند كه به این مطالب توجه نداشتند، به حرف توجه داشتند، به ملاك توجه می‌كردند، به مبنا توجه می‌كردند، می‌آمدند یك گوشه می‌نشستند ببینم این آقا چی می‌گوید، دشتشان را بگیرند و بروند و بهش ترتیب اثر بدهند، توجه می‌كنید؟

آنی كه دنبال این مسائل است، همین‌ها او را نگه می‌دارد، او را در همین مطالب گیر می‌اندازد! حالا نمی‌گویم این‌ها بد است، همانطوری كه عرض كردم بد نیست. بالاخره انسان حالا چایی ولی خدا را بخورد یا این‌كه عبایی كه آن می‌اندازد روی دوشش بپوشد خب این چه اشكال دارد خیلی هم خوب است. ولی نباید همه چیز این بشود كه؛ من عبای ولی خدا را ازش گرفتم و انداختم، بعد هم بیاید آویزان كند و به بقیه بگوید: این عبا را می‌بینی این‌جا؟ این برای آقاست، آقای حداد چند سال هم ایشان باهاش نماز می‌خواندند، آن یكی می‌آید در خانه آن عبا را می‌بینی؟ ببین یك وقتی از دست نرود، من! من آن عبا را از آقا گرفتم، آن یكی بیاید ...