میزان اهتمام افراد پیرامون مسائل کلی و جزئی در سیر إلی اللَه

اما اگر آمد و از این مرتبه رد شد، خبر ندارید كه از خیلی چیزها رد شده، فقط این قضیه نیست، نفسش آمده خیلی از پرده‌ها را كنار زده، یك قضیه اتفاق افتاده، ولی اثری كه باید روی نفس بگذارد یك اثر عمقی بوده، كه در سایر موارد می‌آید به دادش می‌رسد. در آن مسائل، در آن موارد می‌آید به دادش می‌رسد.

پشت سر یكی می‌خواهید نماز بخوانید، آقا برویم تحقیق كنیم این آدم عادلی هست یا نیست، چه كار می‌كند؟ شغلش چیست؟ كاره‌ای است؟ فلان است، از معمومین سؤال می‌كنند خودم دیدم‌ها، دیدم از معمومین می‌رود سؤال می‌كند، آقا راستی این چه كاره است، غیر از امام جماعتی شغلی، مسأله‌ای، اداره‌ای، نهادی، سازمانی، فلانی این چه و چه دارد یا ندارد؟ عجب! پس چون در آن‌جاست، من می‌روم فُرادی می‌خوانم، آقا می‌بینی یك آدم ظاهر الصلاح است دارد نماز می‌خواند شما هم پشت سرش بخوانید، به جای پرداختن به خدا چرا به بنده او پرداختی؟ در موقع نماز كه تو باید به خدا بپردازی، به او باید توجه كنی، چرا فكرت را، ذهنت را، حواست را، و همه را آوردی كه آیا این چیست؟ كیست؟ فلان است و فلان است و عادل است و مسلم است و شد، خیلی خب حالا اللَه اكبر تو الآن داری نماز برای این می‌خوانی، توجه كردید؟ دقت‌كنید.

الآن دیگر نماز برای خدا نیست! نماز برای این است، چرا؟ چون ذهنت راحت شد، خیالت راحت شد، از نظر این همه چیز درست شد، پس حالا اللَه اكبر گفتن ایراد ندارد. این نماز برای این است، ملائكه می‌گویند ما این نماز را بالا نمی‌بریم، این نماز دو سانت هم نمی‌آید بالا، حالا ما بخواهیم اوه به عرش خدا ببریم؟ به اندازه دو سانت هم این نمازت قیمت ندارد.

لذا وقتی از این نظر نگاه می‌كنیم، وقتی بزرگان می‌گویند می‌بینید یك شخصی ایستاده و مردم دارند [صف می بندند] دیگر لازم نیست نگاه بكنید بروید ببندید، شما به خدا توجه كنید، نه به این شخصی كه، فقط به عنوان یك وسیله، به عنوان یك آلت و واسطه برای تصحیح ظاهری نماز است. نماز جماعت است دیگر همین، به عنوان یك واسطه، این نماز را اگر خواندی آن‌وقت می‌بینی آهان یك چیزی شد، هان مثل این كه یك خبرهایی می‌خواهد بشود.