اعتراف به خطا و اشتباه و تاثیر آن در رشد و تکامل

 حالا، یا اینكه خدا می‌آید دست آدم را می‌گیرد توجه كنید و آدم می‌گوید اشتباه كردم، روایت این است، شعر این است، حكایت این است، قضیه این است و من اشتباه كردم.

 این كه اعتراف می‌كند می‌رود یك قدم جلو، حالا تازه بعد از ده سال یك قدم رفت جلو، ده سال ایستاده بود، خیال می‌كرد درست است، ده سال ربات بود، حركت نداشت.

 یا اینكه نعوذباللَه و خدای نكرده می‌آید برای آن اشتباهش توجیه درست می‌كند؛ اینجا واویلاست‌