امکان وصول به أعلی درجۀ کمال برای جمیع افراد بشر

در هر خیری كه پیغمبر را داخل كردی خدایا ما را داخل كن، خدا می‌گوید خودت این دعا را بكن، خودت این دعا را بكن و من اجابت می‌كنم، من اجابت می‌كنم.

من می‌دیدم كیفیت بیان مرحوم آقا را وقتی كه می‌گفتند تو بیا و من دستت را می‌گیرم و همان چیزی كه بر من افاضه می‌شود همان را به تو می‌دهم و نصیب تو می‌كنم، این را می‌دیدم. تو یك قدم بردار اگر نرسیدی، اگر ندیدی، اگر لمس نكردی اگر حس نكردی خب هر چه می‌خواهی بگو! اما وقتی كه ما تمام حركات و سكنات‌مان همراه با نفس است، نمازمان همراه با نفس است، قرآنی كه می‌خوانیم همراه با نفس است، جلسه‌ای كه می‌گیریم همراه با نفس است، روضه‌ای كه می‌خوانیم در آن نفس و نفسانیات است، جشنی كه می‌گیرم در آن انانیت‌ها و نفسانیت است، هان! وقتی كه داریم خودمان با دست خودمان خراب می‌كنیم آن نیت را، آن صفا را، آن وقت دیگر چه توقعی داریم؟ این چه توقعی است؟ حالا بخوانیم‌ اللَهمّ أَدْخِلْنِي فِي كُلّ خَيْرٍ ... وَ أَخْرِجْنِي مِنْ كُلِّ سُوءٍ ... فایده‌ای ندارد، نتیجه‌ای ندارد.

وَ أَخْرِجْنِي مِنْ كُلِّ سُوءٍ از هر سوئی، از هر انانیتی، از هر نفسانیتی، از هر هوایی، از هر تخیلی، از هر توهمی، از هر خودبینی و دوئیتی كه پیامبر و اهل بیت او را دور نگه داشتی خدایا از من دور نگه‌دار یعنی چی؟ یعنی عصمت، یعنی به همان جا من را برسان و اخرجنی من كل سوء نه از بعضی. از آنچه را كه حائل بین عبد و رب است، در هر مرتبه از مراتب وجودی و در هر افقی از افق‌ها و عوالم وجودی كه آنها را برحذر داشتی، در عالم خیال، در عالم مثال، در عالم معنا، در عالم لاهوت، در عالم صورت، در عالم مثال، در هر چه، در عالم ذات، در عالم اسماء، در رفع انانیت‌ها، در هر چه كه آنها را مصون و محفوظ داشتی خدایا ما را هم مصون و محفوظ بدار.