امکان وصول به أعلی درجۀ کمال برای جمیع افراد بشر

 درخواستی كه در دعای قنوت آن هم پنج مرتبه در ركعت اول و چهار مرتبه در ركعت دوم، نُه بار! در یك نماز ما از خدا تقاضا می‌كنیم كه در هر خیری كه رسول خدا و اهل بیت او را داخل كردی ما را در آن خیر داخل كن، این یعنی چه؟! آخر چطور می‌شود انسان به آن مرتبه‌ی از قرب و تجرد برسد كه لازمه آن نزول بركات و رحمتهای الهی باشد به همان كیفیتی كه بر پیغمبر و بر اهل بیت او بود؟! اصلا چطور می‌شود انسان توقع یك چنین مسئله‌ای را به ذهن بیارود؟ چطور می‌شود انسان تصور كند یك چنین مطلبی را ... كه در هر خیری كه ... آخر پیغمبر به مقام عصمت رسیده، اهل بیت او مقام عصمت دارند، شوخی نیست مقام عصمت، مقام عصمت معصومین یعنی نفس قدسی آنها به مرتبه‌ای رسیده است كه جز خیر امكان بروز خلاف رضای الهی از آنها محال است، محال است.

 الان بنده در هر قضیه‌ای دو راه در پیش دارم یكی راه ثواب یعنی همان راهی كه رضای الهی در آن است، و آن رضای الهی نیز تازه مراتب دارد، مرتبه ادنی آن و پایین تر مربوط به صالحین است و بالاتر از آن مرتبه به ابرار است، بالاتر از آن مرتبه مربوط به مقربین است و همینطور ... اینطور نیست كه رضای الهی فقط در یك مرتبه باشد، رضای الهی گاهی در اعمال عدالت است، رضای الهی گاهی بالاتر از عدالت در رعایت فضل است و ایثار است‌ وَ يُؤْثِرُونَ عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ¹ توجه می‌كنید؟ در مرتبه ایثار است.

 وقتی كه ما نگاه می‌كنیم به كلمات بزرگان و توصیفی كه از معصومین می‌آورند كه واقعا آنها در چه مرتبه‌ای از مراتب كمال و مراتب قرب هستند، ما می‌مانیم كه مگر ممكن است كه یك نفر، یك شخص، یك بشر به یك همچنین رتبه‌ای برسد؟ به یك همچنین مرتبه‌ای برسد كه بخواهد برای هدایت و برای تقرب سایر افراد عزیزترین و نفیس‌ترین و مهم‌ترین و بلند مرتبه‌ترین عزیزان خود را فدا كند و از دست بدهد؟!