عقلانیت در منهج اولیاء الهی

 گفتند: فهمت را كنار بگذار آقاسید محمد حسین، كنار بگذار تا با تو رفاقت كنیم!!. حالا خیلی توضیح نمی‌دهم، صلاح هم نیست. گفتند فهمت را كنار بگذار تا با تو رفاقت كنیم!! تا با تو دوست شویم، تا تو را هم جزو جرگه خودمان بیاوریم!! من گفتم: من آمده‌ام در حرم امیرالمؤمنین علیه‌السلام كه فهمم را زیاد كنم، «ليسيرو لهم دفائن العقول» انبیاء آمده‌اند كه این دفینه‌های عقل را باز كنند و به رشد و تعالی برسانند. شما به من می‌گویید فهم را كنار بگذار؟ گفتند: نه، آبمان در یك جوی نمی‌رود. حالا كه این طور شد گفتند: نمی‌رود كه نرود، ما درس خودمان را می‌خوانیم و كاری هم به كسی نداریم و ببینیم كه چه می فهمیم از اسلام؟ از دیانت چه می‌فهمیم؟ روش همان، تمام شد و رفتند و رسیدند. وقتی خدا در اینها نیت صادق دید، وقتی خدا در قلب اینها صفا دید، وقتی خدا دید اینها اهل شعار نیستند، وقتی خدا دید اینها حقایق را با مصالح خلط نمی‌كنند، وقتی خدا دید هر چه گفتند اینها به راه خودشان هستند، خدا هم راه را نشان داد، مسیر را نشان داد، بزرگان و مؤمنین را در جلوی راه اینها قرار داد تا دست‌شان را گرفتند.

 پس ای عزیز من! به جای پرداختن به اینها، نیتت را صادق كن، نیتت را صاف كن، همه چیز درست می‌شود. همه اینها به خاطر چیست؟ این است كه مدام می‌خواهیم این‌طرف و آن‌طرف بزنیم. چاره‌ای نیست، بالأخره باید سر جای خودمان برگردیم.

 إن‌شاءاللَه تتمّه مطالبی كه مدّ نظر بود برای جلسه بعد.

 اللَهم صل علی محمد و آل محمد