لزوم توجه سالک به زمان حال و عدم توجه به گذشته و آینده
9است، شرمنده نیستیم دیگر، دوباره هم اتّفاق میافتد، اگر دیدیم نه، میگوییم: این كار را كه كردیم باز هم میرویم انجام میدهیم، باید بدانیم كه كارمان خیلی خراب است، نگاه به دل باید بكند، به اینكه كه الآن این دل، این قلب، این ذهن، این ضمیر، این نفس در چه وضعیتی قرار دارد. درست شد؟ دائماً همین مسئله وجود دارد.
آنچه را كه ما از مرحوم آقا و بزرگان میشنیدیم این مطلب بود كه الآن در چه وضعی هستیم، الآن در چه شرایطی قرار داریم، الآن در چه شرایطی قرار داریم. گاهگاهی اتّفاق میافتاد وقتی صحبت از یك نفر میشد ایشان میفرمودند: فلانی حالش خوب است، فلانی حالش خوب است. بعضیها را میگفتند: فلانی حالش الآن خوب است. توجّه كنید این الآنی كه گفتند یك چیزی، یك اشارهای دارد! فلانی فعلًا حالش بد نیست، درست شد؟ اینها همه اشاراتی بود؛ بعد میدیدیم بله، قضیه به همان كیفیتی شد كه آن إخبار و إنباء به آن سمت و به آن نحو انجام می شد، فلانی عاقبت بخیر خواهد شد، میدیدم بله در این مسیر اتّفاقهایی خواهد افتاد، یك خبرهایی خواهد شد، بالا و پایین و فراز و نشیبهایی و آخرش نه، دیگر آن قضیهاش فرق كرد. اینها میبینند، اینها توجّه می كنند.
آنچه را كه ما در این مدّت از اینها میشنیدیم و مشاهده میكردیم این بود كه نسبت به امور گذشته اصلا توجّه نداشتند، اصلا! همیشه فرد را روی حال فعلیش و وضعیت فعلیش نگاه میكردند. این ملاك است و این ملاك و مبنا برای راه ماست. همیشه میگفتند: الآن نگاه كنید ببینید ارتباطتان با راه خدا چگونه است. میگفتند: آقا ما نمیدانیم آیا ترقّی كردیم یا نكردیم؟ سابق برای نماز شب بلند میشدیم و میپریدیم، نیازی به ساعت نداشتیم، الآن باید ساعت كوك كنیم.
ایشان میفرمودند: اینها ملاك نیست آن مطلبی كه ملاك است این است كه پایبندیتان به سلوك و مبانی سلوك تا چه اندازه است، این ملاك است. نسبت به آموزههایی كه در این مدّت به شما یاد دادهاند، نسبت به مبانیای كه در این مدت گفتهاند نسبت به قضایایی كه گفتهاند. نه فقط سر سفره دیس پلو و حلوای زعفرانی و خورشت ... نه، نسبت به فراز و نشیبهایی كه در زندگی برای شما پیدا میشود، نسبت به اغماضها و گذشتهایی كه باید انجام بدهید و نمیدهید. نسبت به رحمها و عطوفتهایی كه باید داشته باشید، نسبت به روی خوش داشتن و خود را خلیق نمایاندن و افراد را از خود نرنجاندنها.

