اهمیت غنیمت شمردن عمر در به فعلیت رساندن قابلیت ها و استعدادات وجودی

 آن‌وقت این حالت، این حالت‌ها، باعث می‌شود كه انسان در این حالت راحتی فقط بتواند خدا را مدام بخواند. بتواند مسائل داشته باشد، وقتی افراد باشند، وقتی افراد و اطرافیان و بیا و بروها دور و بر آدم زیادند، نفس كیف می‌كند: به به ببین می‌آیند می‌روند افراد، الحمدلله. شروع می‌كند به لاإله‌الّااللَه. اما وقتی یك نفر رفت، نفس شروع می‌كند لرزیدن. لااله‌الّااللَه را كه می‌گوید با شب قبل فرق می‌كند. هی در ذهنش: فلانی چرا رفت؟ از من ناراحت شد؟ بروم ببینم چیست؟ نكند این رفت آن یكی هم می‌خواهد برود!

 بابا چی شده؟! رفت كه رفت، خانه عمه‌اش كه رفت. خب چرا دیگر موقع لااله‌الّااللَه حواست پرت می‌شود؟ چرا دیگر مثل دیشب نمی‌گویی؟ قضیه خیلی دارد دقیق می‌شودها. چرا این حالی كه الآن داری با آن حال فرق می‌كند. خب یكی رفته، به تو چه مربوط است؟ لاإله‌الّااللَه را بگو، ذكرت را بگو. رفت كه رفت. آمد كه آمد. حالا بعد دوباره یك خبر می‌شنود: نه فلانی گفته: ببخشید آقا! اجازه هست كه ما بیاییم ... هان! دوباره قشنگ شروع می‌كند با حالت خیلی طمأنینه و با حالت خلوص البته خلوص با صاد نه، همان با سین بهتر