مرتب سازی:
مراد از احیای مجالس ذکر اهل بیت علیهم السلام
19از چه دریچهای بخواهد نگاه كند؟ خیلی عجیب است! خیلی عجیب است.
یك روز قبل از ایام محرّم در كربلا بودیم، در خدمت مرحوم حدّاد، صبح صبحانه خورده بودیم و خدا رحمت كند مرحوم پدر بزرگ ما، مرحوم حاج آقا معین، ایشان هم آنجا بود.
آن روز ایشان یك سؤالی میكند. ببینید! چقدر این مسئله بالاست، و چقدر دارای اهمّیت است. اصلا مسئله كجاست. ایشان یك سؤال میكند، میگوید آقا من دیشب رفته بودم و زیارت میكردم این اصحاب سیدالشهداء، یك زیارت دارد: «السَّلامُ عَلَيكُم يا أولياءَ اللَه وَ أحِبّائَه، السَّلامُ عَلَيكُم يا أصفياءَ اللَه وَ أوِدّائَه»، همینطور ...
این زیارت زیارتی است كه از ناحیه امام است. حضرت زیارت میكنند، در این زیارت است كه حضرت به آنها میفرمایند: «بأبى أنتم و أمّى»! پدر و مادر من فدای شما باد. قضیه چیست؟
این زیارت از ناحیه امام است! ایشان سؤال كرد كه آقا این چهطور میشود؟ امام جلوی اصحاب سیدالشهداء، حالا مراتب اصحاب هرچه میخواهد باشد، این چهطور میشود كه این امام بیاید بایستد و در قبال آنها وقتی زیارت میخواند بگوید بأبی أنتم و أمی؟
البته خب این مسئله بأبی أنتم و أمّی، یك اصطلاح است كه در مقام اظهار محبت فوقالعاده زائد و یك نزدیكی و یك بزرگداشت و تعظیم یك فرد، گفته میشود.
مرحوم حاج آقا معین به آقای حدّاد عرض كرد: آقا این فقره چیست؟ اینكه نباید مال امام باشد؟ این باید مال ما باشد، ما كه وقتی میرویم آنجا، این مسئله را مطرح میكنیم، اینطور خطاب به آنها میكنیم.
مرحوم آقای حدّاد این جواب را دادند، گفتند: این از امام است و امام هم خودش این مطلب را میفرماید به آنها، به این دلیل كه در جریان كربلا یك واقعه و یك حقیقت بیشتر حاكم نیست و آن واقعه و حقیقت سیدالشهداء است! همه اینها فانیاند! دیگر حبیب بن مظاهری نیست! دیگر مسلم بن عوسجهای نیست! یكی است آن هم همان امام حسین! همان سیدالشهداء است! این كه الآن جدا هست، این به خاطر این است كه آن ابدان مطهّره بالأخره باید فرق داشته باشند با خودِ بدن حضرت. خب بالأخره اینها حساب و كتاب دارد. ولی در عالم واقع و در عالم معنا، همه در زیر یك خیمه هستند، آن خیمه خیمه سیدالشهداء است، پس در واقع وقتی كه شما دارید به آن اصحاب خطاب میكنید، و آنها را مورد خطاب و مورد این كلمات مكرمتآسا قرار میدهید، در واقع دارید به سیدالشهداء خطاب میكنید. آنها جدا نیستند؛ یك واقعیت است، یك حقیقت است. ولی در عین حال گویا مطلب آنطور كه باید و شاید این جا نیفتاده است، یعنی برای حاضرین، آنهایی كه در آنجا بودند.