مرتب سازی:
مراد از احیای مجالس ذکر اهل بیت علیهم السلام
11مقام عبودیت و مقام صفای نفس، یك تخطّی صورت بگیرد و این نظام به هم بریزد.
قضیه چیست؟!
این بزرگان برای احیای مجالس اهلبیت از همه آن افراد اهتمام بیشتری داشتند و مراقب بودند كه این مجالس به آن اهدافی كه مورد نظر است نزدیك بشود.
مجلسی كه برای سیدالشهداء منعقد میشود، اگر بخواهد فقط در آن مجلس ذكر مصیبت بشود و فقط در سر و سینه زده بشود و به همین مقدار بسنده بشود، خب این احیا نیست، این زنده داشتن نیست، این تذكّر نیست، این تنبّه نیست.
مجلس سیدالشهداء آن زمانی تبدیل به مجلس ذكر میشود، آن زمانی تبدیل به مجلس تنبّه و تذكّر میشود، كه آن «چرایی» پشت این قضایا و این حوادثی كه اتّفاق افتاده برای مردم بیان بشود.
نه فقط این حادثه، این حادثه مثل هزارتا حادثهای كه در زمان سابق بود، آمد و گذشت. كربلا آمد و گذشت، از این قضایا زیاد بود در طول تاریخ، الآن هم هست. الآن هم اتّفاق میافتد. ما الآن در دنیا ظلم نداریم؟ ما الآن در دنیا مصیبت نداریم؟ ما الآن در دنیا دیكتاتوری نداریم؟ ما الآن در دنیا سَبُعیت و حیوانیت نداریم؟ این همه داریم در دنیا ظلم و ستمها را میبینیم، از زمانی كه خدا آدم را خلق كرد و آدم روی زمین آمد، ظالم و مظلوم بود، تا این زمان و آینده. همیشه ظالم و مظلوم بوده است.
و هركسی از ما در این سیر تاریخی خودش كه دارد میكند، یا ظالم است، یا مظلوم است. اگر به آنچه كه خدا گفته و فطرت میگوید و عقل میگوید عمل كند، راه عدل را در پیش گرفته. اگر عمل نكند، ظالم است.
ظالم فقط در روز عاشورا نبود. هر كدام از ما كه الآن در اینجا نشستهایم باید نسبت به رفتار خود و نسبت به كردار خود دوباره تجدید نظر كنیم! نكند این كاری كه الآن من دارم انجام میدهم خلاف باشد؟!. اگر خلاف بود، بداند در این لشكر است، دیگر با امام حسین نیست. نكند این حرفی كه الان دارم میزنم خلاف است؟!، اگر خلاف بود، بداند كه در آن دسته است. اگر درست بود، به خودش امیدوار باشد.