مراد از احیای مجالس ذکر اهل بیت علیهم السلام

و امّا راجع به سیاهی و زدن سیاهی‌ها، راجع به آنها نه. سیاهی باید زده بشود، البته آن‌چنان سیاه كه فضا را در تحت آن حیثیت خودش دربیاورد و غلبه بكند، آن هم صحیح نیست كه انسان وقتی وارد یك جایی می‌شود، آن‌چنان همه جا سیاه باشد كه خواهی نخواهی این در نفس تأثیر بگذارد، این هم غلط است و صحیح نیست.

آن هم باعث می‌شود كه بعضی از آن آمادگی و استعدادی كه نفس و قلب برای ادراك این روحانیت دارد، كم بشود. آن آمادگی كم می‌شود. فضا، تأثیر دارد. مسائل ظاهری تأثیر دارد، ظواهر همه تأثیر دارند. همه اینها مؤثر هستند. گاهی اوقات حتّی یك كلمه، یك بیت شعر، مؤثّر است!

خدا رحمت كند گفتم مثل اینكه خدمت رفقا یك دفعه یك ذاكری بود در زمان مرحوم آقا می‌آمد و در شب نوزدهم یا شب و بیست و یكم ماه مبارك رمضان كه مربوط به مصیبت امیرالمؤمنین علیه‌السلام بود وقتی همه در آن شور و آن حالت معنوی مصیبت و اینها بودند یك مرتبه این شعر را می‌خواند: ما خیلی تعجب می‌كردیم 

تا این را می‌خواند اصلا یك دفعه مجلس یخ می‌كرد!

آخر شما ببینید! حالا او قصدش قصد خوشی نیست، ولی همین یك شعر، یك دفعه چطور آن حال را تبدیل می‌كند به یك حال دیگر. یك دفعه مرحوم آقا فرمودند: برو به او بگو این چه شعری است كه می‌خوانی؟!

ما هم رفتیم به او گفتیم این شعر را نخوانید، تو قصدت خوب است، دعاست، توجّه است، ولی هر سخن جایی و هر نكته مكانی دارد.

شما كه این شعر را می‌خوانی، باید بدانید كه آن یك تأثیر مستمرّی كه بر مستمعین و بر مخاطبین هست، یك دفعه این آن را به هم می‌ریزد.

لذا باید نسبت به این مسئله هم رعایت بشود و مجلس، مجلسی باشد كه حال انسان در آن مجلس متأثّر از محیطی كه غلبه می‌كند نباشد. و لذا این مسئله هم جای رعایت دارد.