مرتب سازی:
اهمیت و خصوصیات دهه اول ماه ذیالحجة الحرام
12فرمودند که خب بخوان. شروع کرد خواندن و در ضمن خواندن رسید به روایتی از امام صادق علیه السلام راجع به یک مسئلهای بود. همین که آن روایت را خواند یک مرتبه دید آن شبهه برطرف شد. دید عجب این که چیزی نبوده. این شبههای که تا به حال در دلش همینطور خلجان میکرده و برای او مشکل ایجاد میکرده، این که چیزی نبوده! یک چیز عادی و بسیط و خیلی هم جوابش روشن و مسئله واضح بوده است.
خلاصه صحبت در این است که صرف بودن در این چهل روز، معلوم میشود یک خبرهایی هست؛ و نسبت به قضیۀ چهل هم که خیلی مسائل، روایات، کلمات بزرگان و اینها هست و ما یک مقدار هم نسبت به قضیۀ چهل و خصوصیّات چهل در همین کتاب اربعین ذکر کرده بودیم و مرحوم آقا هم راجع به تأثیراتش در رسالۀ بحرالعلوم مطالبی دارند. بزرگان نسبت به قضیۀ چهل و گرفتن اربعینیات، که چگونه تأثیر این ذکر و تأثیر ورد باید پس از گذشت چهل روز باشد مطالب بسیاری دارند. اینها یک مسائل تخیّّلی و اعتباری نیست، یک سری واقعیّات خارجی است.
در اینجا هم خداوند در آیۀ قرآن برای حضرت موسی این موضوع را بیان میکند که﴿و واعدنا موسى ثلاثين ليلة و أتممناها بعشر﴾ دیدیم سی روز برایش کم است، هنوز جا دارد که مسائل توحیدی برای او کاملا بشکفد و باز بشود و در همان حدّ سعۀ وجودی خود مطالب را دریابد، ده روز به او اضافه کردیم؛ این ده روز همین ده روز ذیالحجه است، یعنی از همان اول ماه ذی قعده این اربعین شروع میشود و این ده روز، ده روز خاص است.
شاید هم قصد و غرض از این نحوه تکلّم، این است که خداوند اهمیّت این ده روز را به ما یادآوری کند که خلاصه این ده روز یک حسابی سوای آن ثلاثین یوماً دارد و مسئلهاش فرق میکند.