اهمیّت و آثار روزه در تکامل انسان

اینجا است كه می‌فرموده‌اند: سالك رند، سالكی است كه به فكر خودش باشد! هان! توجّه كردید می‌خواهم چه عرض كنم؟ یعنی آن كسی كه می‌آید و به شما می‌گوید آقا من فلان جا نشسته بودم و فلان‌كس داشت راجع به شما این حرف را می‌زد، بدانید دارد در شما تخریب ایجاد می‌كند. اگر یك شخصی یك استكان سم به منزل شما بیاورد و به دست شما بدهد، شما تناول می‌فرمایید یا در همان‌جا می‌ریزید و از بین می‌برید؟ چند دفعه هم می‌شوئید كه اصلا هیچ آثار مخربی باقی نگذاشته باشد. چرا؟ چون احساس می‌كنید این سم، شما را دارد تخریب می‌كند، می‌خواهد تخریب كند، حالا او هم نفهمد، حالا او هم خودش نداند. این‌گونه مسائل، مسائلی است كه برای ما تخریب است و آن حال و روح را می‌گیرد.

چند مرتبه من خدمت رفقا گفته‌ام كه دروغ و نفاق، مهم‌تر از آن اثر خارجی كه دارد، اثری است كه روی خود گوینده اول ایجاد می‌كند، آن را می‌خواهد چكار كند؟ یك كسی دروغ بگوید، یك كسی دورویی بكند، یك كسی تقلّب بكند، یك كسی خلاف بكند. خب این یك اثر خارجی دارد، تبعات خارجی دارد، تبعات سلبی و منفی خارجی دارد، این به جای خود محفوظ، ولی قبل از تبعات خارجی، و آثار خارجی، آن بلایی كه الآن سر نفس در می‌آورد آن را می‌خواهید چكار كنید؟ نفس را چكار می‌كند؟ برمی‌گرداند! هان، هان! بعد از یك مدت آدم نگاه به یكی می‌كند: ا! عجب قیافه‌ای دارد! اصلا آدم نیست، مثل حیوان است! چرا؟ آنقدر دروغ گفته كه اصلا حیوان شده! اصلا مجسمه دروغ شده، اصلا خودش یعنی دروغ! آدم نگاه می‌كند، اصلا یعنی دروغ، هان! انگار روی پیشانیش نوشته: دروغ! قیافه‌اش اصلا دروغ است دیگر! تقلّب شده است دیگر؛ هان، ریا، دروغ، تقلب، نفاق، پدرسوختگی، حیوانیت، این‌ها همه چیست؟ آن اثری است كه خودش بر خودش گذاشت، خودش بر خودش آن اثر را ایجاد كرد؛ حالا تبعات خارجی بماند، آن یك مسائل دیگری است كه آن به جای خود.