إشراف عینی اولیاء الهی بر مصالح و مفاسد

لذا مرحوم آقا می‌فرمودند كه رفقا سعی كنند حدّاقل هفته‌ای سه روز را در ماه رجب و ماه شعبان روزه بگیرند، حالا آن چهار روز دیگر بسته به میل خودشان؛ ولی سه روز را بگیرند كه این فضیلت روزه را از دست ندهند. تا یك روز غذا می‌خورند و خلاصه بدن می‌خواهد دوباره عادت كند، فردا دوباره روزه می‌آید و این مسئله را استمرار می‌دهد و جلو می‌برد. و برای افرادی هم كه روزه برای آنها اشكالی ندارد، و هیچ مسئله و مشكلی نیست، خب همه ماه را روزه بگیرند، چه عیب دارد؟ همه ماه شعبان را روزه بگیرند، و از بركات روزه متنعّم باشند و فوائدی را كه مترتّب بر روزه و صائمین هست، آن فوائد را بهره بگیرند.

صمت و جوع و دیگری: سَهَر است.

سهر با هاءِ هَوَّز، یعنی بیداری شب؛ نه آن سحر با حاء حُطّی. سهر یعنی بیداری؛ شب‌های ماه رجب و ماه شعبان و ماه رمضان را خیلی باید مواظب باشید و ارزشش را بدانید؛ شب‌های به خصوص ماه رمضان با شب‌های دیگر فرق می‌كند، شب‌های ماه رجب و شعبان هم همین‌طور است؛ رجب و رمضان یك خصوصیاتی دارد؛ ماه شعبان هم یك تفاوتی دارد و خیلی مهم است، در ماه شعبان، اصلا احیاء نیمه شعبان خودش خیلی فضیلت دارد و خود مرحوم آقا هم هر سال با رفقا و دوستان خودشان شب نیمه شعبان را احیاء داشتند و دعای كمیل هم می‌خواندند.

بیداری خیلی مهم است، البته خب در این بیداری انسان لازم نیست همیشه نماز بخواند و ذكر بگوید. چه اشكال دارد كه مطالبی مطالعه كند، مطالب بزرگان را مطالعه كند، یا ادعیه ماه رجب را بخواند، یا بر او خوانده شود و او گوش كند. مرحوم آقا در ماه رجب و شعبان، بله بسیاری از شب‌ها من یادم است در همان وقتی كه در تهران بودند، و حتی بعد از اینكه به مشهد مراجعت كردند، در شب‌ها بعضی از دوستانشان كه ادعیه را برایشان خوانده بودند، ایشان صدای آنها را می‌گذاشتند و گوش می‌دادند. در ماه شعبان، شب‌ها مناجات شعبانیه را گوش می‌دادند و واقعا چه مناجات عجیبی است؛ هر شب، هر شب گوش می‌دادند و همین‌طور اشك از چشمانشان می‌آمد. در ماه رجب این ادعیه ماه رجب را برایشان گذاشته بودند. اشعار عرفا، اشعار حافظ شیرازی، مولانا، إبن فارض و بزرگان؛ اینها پس جایش كجاست؟ جایش همین‌جا است دیگر! جایش همین‌جا است، همین شب‌ها، همین روزها، این موقع‌هاست كه این اشعار و حقایق در نفس انسان آن اثر خودش را بیشتر می‌گذارد. حالا صرف‌نظر از این ادعیه و آثاری مأثوره‌ای كه از ائمه علیهم السلام آمده، كه آن دیگر جای خودش را دارد كه دیگر توصیه می‌شد نسبت به مداومت بر ادعیه ماه رجب و ادعیه ماه شعبان و رمضان.