عدم امکان توصیف مقام و مرتبه اولیاء الهی

این هم یك جور نماز است. درست شد؟ نتیجه نماز چیست؟ نتیجه نماز همان‌طوری كه عرض كردم: «بنده نشسته‌ام، این شخص هم كنار من نشسته است و دارد درس خارج هم می‌دهد مثلا! من در تشهد، كمرم خم می‌شود، این فرد كمر من را مدام راست می‌كند!» بابا تو داری كمر من را راست می‌كنی یا نماز می‌خوانی؟! حالا ما هم یك چیزیمان می‌شد دیگر! دوباره كمرمان را خم می‌كردیم، یك دفعه این كمر ما را راست می‌كرد. چهار پنج دفعه در یك تشهّد یك دقیقه‌ای، این شخص كمر ما را راست كرد، ما هم دست خودمان نبود دیگر! یعنی تقریبا خب خسته می‌شدیم! آخرش گفتم: آقا تو نماز می‌خوانی یا كمر ما را داری راست می‌كنی؟

گفت: آقا این نماز باطل است!

به تو چه مربوط است؟ تو تشهد خودت را بخوان!

درست شد؟ این یك نماز است، طرف درس خارج هم می‌دهد! یك نماز هم نمازی است كه وقتی كه می‌خواند، این كه شخصی از كنارش رد بشود را نمی‌فهمد. كدام یك از این دو نمازها، خدا وكیلی بالا می‌رود؟ خیلی راحت حرف بزنیم كدام یك از این دو نماز مورد قبول حق واقع می‌شود؟

همین، فقط یك لقلقه زبانی داریم و یك لقلقه لسانی داریم از این كه این‌ها فرد بزرگی هستند. امام هادی علیه السلام به فتح بن یزید جرجانی می‌فرمایند: رسول خدا را هم كسی نمی‌تواند توصیف كند. حالا ما به اولیایی مثل مرحوم حدّاد و مرحوم آقا و علامه طباطبایی‌ها اصلا كاری نداریم؛ ما اصلا می‌رویم سراغ خودِ پیغمبر كه الآن وضعیت نمازش این‌طور است. این نمازی كه پیغمبر می‌خواند در آن حال، شما چه تعریفی می‌توانید از این نماز بكنید؟ این نماز در چه حالی است؟ در چه وضعیتی هست؟ در چه افقی هست؟ می‌توانید دسترسی پیدا بكنید؟ می‌توانید الآن بگویید من این جایی هستم كه او هست؟ می‌توانیم بگوییم؟ برای ما قابل توصیف نیست. بعد حضرت می‌فرماید: همین‌طور ائمه هم قابل توصیف نیستند؛ مگر اینكه خدا آنها را توصیف كند.