عدم امکان توصیف مقام و مرتبه اولیاء الهی

و همین‌طور توسط رفقا و دوستان عرب زبان هم اشكالاتی رسیده، اشكالات بسیار خوبی؛ خیلی خوب، در چند صفحه، كه من آنها را هم مدتی است كه دیده‌ام و كنار گذاشته‌ام، كه آنها را هم مطرح كنم. علی كلّ حال مطالبی كه مطرح می‌شود، مطالبی است كه بهتر است كه اینها را با باور و علم جلو برویم تا با صِرف فقط یك تصوّر و صرف یك برداشت سطحی، و حسن نیت نسبت به بنده. حالا حسن نیت رفقا به بنده، به جای خود محفوظ، و از لطفشان هم ما ممنون هستیم، اما هدف بنده فقط در این حسن نیت نمی‌گنجد، بلكه انتقال و بیان كردن و توضیح و تفسیر مبانی اصیل و مبانی واقعی تشیع مورد نظر است. آن جنبه لطف رفقا و ابراز محبتشان، به جای خود، كه علی كلّ حال از باب" مِهر جهان‌سوز چو پنهان شود"، خب حالا در این زمان باید بگوییم" شب‌پره بازیگر میدان شود" خب از این جهت شاید آنها نسبت به بنده اظهار محبتی داشته باشند، ولیكن بنده نسبت به این مقدار خودم را نمی‌توانم قانع كنم، بلكه هدف بنده، نقل مطالب واقعی تشیع است، نقل مطالب حقیقی عرفا و بزرگان است.

وقتی كه مولانا قصه و داستان پیر زرگر و آن پادشاه را بیان می‌كند، خب ما باید ببینیم كه مولانا قصه كه نگفته است چه می‌خواهد در این مطالب بیان بكند؟ این حقیقت و واقعیتی كه برای حضرت خضر و موسی اتفاق افتاد، الآن مولانا دارد در اینجا به صورت داستان می‌گوید. این باید باز بشود، واقعیت‌ها باید روشن بشود. خیلی سعی بر این است كه این مطالب در خفا و إخفا بماند، خیلی سعی در این است كه این مطالب در كتمان بماند. ما نه! كاری به این چیزها نداریم، ما مطالب را بیان می‌كنیم، حقائق را بیان می‌كنیم و توقّع این را هم داریم در هر نقطه‌ای، هر ابهامی، هر إجمالی، هر اشكالی هست در اینجا مطرح بشود.