عدم امکان توصیف مقام و مرتبه اولیاء الهی

در علمشان، هرچه بخواهید، از امام بپرسید، پاسخ می‌دهد. از ولی خدا، اگر صلاح بداند، و طبق تشخیص خودش، بخواهد، جواب می‌دهد. مگر اینكه صلاح نداند. بالأخره موقعیت یك ولی الهی، با موقعیت امام فرق می‌كند. امام، حجّت بر همه خلائق است، او یك تكلیفی دارد، ولی خدا هم یك تكلیفی دارد؛ شاید تكلیفش این نباشد كه جواب بدهد؛ ولی می‌تواند یا نمی‌تواند؟ صحبت در این است. قدرت دارد یا ندارد؟

و صحبت ما در این است كه ما، چه نیازی به إمام علیه السلام داریم كه آن نیاز را نمی‌توانیم در إرتباط با آن ولی الهی برطرف كنیم؟ چیست قضیه؟ در چه مسئله‌ای؟ چه نیازی هست كه در آنجا برطرف می‌شود، اما در اینجا برطرف نمی‌شود؛ این را برای ما بگویید! آخر همین‌طوری كه نمی‌شود حرف زد!

بگویید: آقا ما در اینجا دیدیم یك ولی خدا زورش نرسید؛ بسیار خب! در اینجا كم آورد. در این قضیه، آن ولی الهی نتوانست پاسخ بدهد. در اینجا مصلحت ما را نتوانست بیان كند، اگر ما پیش امام علیه السلام برویم، امام مصلحت ما را بیان می‌كند، و حقیقت را به ما می‌گوید. صحبت ما در این است كه آن چه نیازی هست و چه نقصی هست و چه ضعفی هست و چه كمبودی هست كه به دست امام علیه السلام قابل حل است، و به دست یك ولی الهی قابل حل نیست؟

پس بنابراین، این مطالب، همه مطالب خلاف است. بله! سعه وجودی امام علیه السلام، با سعه وجودی سایر افراد متفاوت است؛ اما نه به معنای عدم ظهور تجلی اسماء و صفات الهی در نفس ولی. در جلسه قبل عرض كردم آنچه كه در این لیوان است، همین چیزی است كه در این پارچ است، یكی است، تفاوتی نمی‌كند. این آب است، نه دوغ است، نه شربت آلبالو است، همین آب است! آب تنهاست. آنچه كه در این لیوان است هم، همین است. خاصیت‌شان هردو یكی است. من چقدر می‌توانم از این آب بخورم؟ یك لیوان. این تُنگ را كه نمی‌توانم بخورم. حالا این تنگ این پارچ، بیش از ظرفیت من در آن آب است، خب به من چه ارتباط دارد؟ خب داشته باشد. یك لیوان می‌تواند نیاز من را در اینجا برطرف كند؛ همین آبی كه اینجا است، همین هم در اینجا است. همین خاصیتی كه در این است، همین هم در آن است. آن مقداری كه نیاز من برطرف می‌شود، آیا به این است؟ نه این خیلی زیاد است برای من! این نیاز پنج نفر، شش نفر، ده نفر تشنه را می‌تواند برطرف كند. این مقداری كه من نیاز دارم، همین مقدار است. خب بسیار خب همین را هم یك ولی الهی به من می‌دهد؛ چه كم دارم؟ بسیار خب بفرمایید چه كم دارم؟ كجای این كم است؟ در اینجا چه نقصی هست كه به واسطه آن نقص، من باید به امام مراجعه كنم، نه به ولی؟ آن نقص كجاست؟ آن ضعف كجاست؟