اولیاء الهی مظهر تام اسماء کلیه الهی

 عنوان خارق عادت مطالبی ازشان سر بزند.

 آن ولی الهی منظور ما شخصی است مثل سلمان فارسی؛ كه رسول خدا درباره او فرمود: اگر ایمان ده درجه داشته باشد، سلمان به آن ده درجه رسیده است؛ كه منّا أهل البیت شده. یا این‌كه فرض بكنید كه نسبت به سلمان این روایت معروف: لو علم أبوذر ما فی قلب سلمان، لكفّره أو قتله. راجع به این مسئله ما از رسول خدا سخن داریم. و همینطور راجع به بعضی اصحاب ائمه علیهم السلام كه آن‌ها به این مرتبه رسیده‌اند. به مرتبه سرّ و به مرتبه باطن و اندكاك در ولایت برای آن‌ها محقق شده است. این ولی الهی، همانطوری كه عرض كردیم، فعلش، و قولش، حجیت ذاتیه دارد، نسبت به آن فردی كه مورد خطاب او قرار می‌گیرد. صحبت در اینجا بود.

 عرض شد كه این مسئله عرضه فعل ولی الهی بر كتاب و سنّت از نقطه نظر نفی و اثبات، مثل عرضه فعل امام معصوم علیه السلام است و هیچ تفاوتی در اینجا ندارد. فعل امام معصوم را، ما مگر نباید به كتاب عرضه بداریم؟ مگر خودشان نگفتند كلام ما را به كتاب عرضه كنید؟ كلّ ما وافق كتاب اللَه فخذوه و كلّ ما خالف كتاب اللَه فدعوه. هرچه كه از كلام ما موافق با كتاب خداست، شما آن را بگیرید و هرچه كه مخالف با كتاب خداست، فدعوه؛ رها كنید! و نگیرید. مثال‌هایی زدیم و مطالب و مصادیقی نقل كردیم كه منظور از موافقت با كتاب چیست؟ با كدام آیه؟ بالاخره قرآن آیات متعددی دارد. شما از اول سوره حمد تا آخر سوره ناس، شش هزار و اندی این‌ها همه آیات قرآن است دیگر، با كدام‌یك از آیات قرآن فعل و امر و نهی امام صادق را وقتی كه به آن شخص خراسانی حضرت می‌فرمایند برو داخل در این تنور، تنور گداخته! تنور ملتهب! ملتهب مِن النّار، این تنور ملتهب از ناری كه امام صادق امر می‌كنند، با كدام‌یك از آیات قرآن منطبق است؟ مگر آیات قرآن ندارد كه و لا تلقوا بأیدیكم إلی التهلكه؟ مگر ندارد؟ چرا اطاعت می‌كند؟ آیا باید اطاعت بكند یا نه؟ واجب است دیگر! وقتی امر می‌كند واجب است! آتش است دیگر، شوخی كه نیست! قضیه، قضیه شوخی نیست.