انطباق کلام اولیاء الهی با تعریف شرع

ما چند نفریم؟ ما در این كره زمین چند نفریم؟ فرض كنید شش میلیارد، نمی‌دانم، یك وقتی سه چهار تا بود، حالا پنج شش تا شده، خیلی مردم زاد و ولد می‌كنند. جمعیت هم خب اضافه می‌شود دیگر، ما چقدریم؟ ما خیال می‌كنیم كه وقتی كه حضرت می‌فرمایند: إنّا غیر ناسین لذكركم و لا مهملین لمراعاتكم، این حرف است، شوخی است! خب بالاخره حضرت فرموده، به شیخ مفید هم فرموده، خیال نكنید شما اینجا راحت نشسته‌اید، آمدنتان دست خودتان بوده! خیال نكنید! خیال نكنید این امنیتی كه بر تشیع هست این‌ها به خاطر كارهای حسن و حسین و تقی و نقی بوده! خیال نكنید این احساس آرامش، این احساس سكونتی كه الآن هست شما در آن تاثیر داشته‌اید. اگر اراده ما نبود، و اگر خواست ما نبود، دشمنان خدا، و دشمنان اسلام، و دشمنان خدائی كه هم در چهره كفر و هم در چهره اسلام و تشیع، ولی دشمن ... شما را له می‌كردند! عبارت امام این است: لاصْطَلَمَكُمُ الأعداء. له‌تان می‌كردند! كی شما را نگه داشته؟ كی نگه داشته؟ كی اینطور شما را با آرامش جلو می‌برد؟ چقدر ما به امام زمان‌مان معرفت داریم؟ چقدر از امام زمان‌مان اطلاع داریم؟ خیال می‌كنیم امام زمان یك آدمی است كه پشت كوه قایم شده، هر وقت خدا بخواهد ظهور می‌كند. خب عمه من هم می‌تواند بلند شود برود، خاله من و عمو و دایی و هر كسی می‌تواند بلند شود برود یك جایی و بعد از یك مدتی بیاید. از این كارها و بازی‌ها مگر در نمی‌آوردند؟

در جریان بهائیت، اگر كسی كه تاریخ بهائیت را مطالعه بكند، از این بازیها بوده كه یك نفر را می‌بردند و یك مدت قایمش می‌كردند و به افراد نشانش نمی‌دادند.

یك وقتی ما از این كتابها می‌خواندیم، از كف تا سقف ما كتاب بهائیت خواندیم. از این مسخره بازی‌ها، كه طرف قایم بشود و به مردم نشان داده نشود و یك موقع بیاید و فرض بكنید كه مردم را در یك كاریزماتیزم همین‌طور نگه دارند و فضای مجازی ایجاد بكنند كه بعد می‌آید و ... آقا این بهاء اللَه می‌آمد برای مردم صحبت بكند، چه عرض كنم؟ چه چیزهایی می‌گفت، چه عرض كنم؟ این مردم های های گریه می‌كردند! این اشك‌ها از كجا در می‌آید؟ إ إ إ این یابو نمی‌فهمید پنج انگشت در دست راستش هست، یا شش انگشت! یعنی نفهم‌تر از این آدم گیر نیاوردند كه بیاورند سر مردم را با آن كلاه بگذارند. های های گریه می‌كردند از این توفیقی كه خداوند نصیب بهائی‌ها كرده!