حکم اللَه و فعل اللَه بودن قول و فعل اولیاء الهی

ایشان می‌فرمودند: من شروع كردم به تفسیر سوره قل هو اللَه أحد و یازده شب طول كشید و خودم، بعد از تمام شدن صحبت، می‌فهمیدم یكی از این حرفها هم مال من نبود! از كجا می‌آمد؟ از آن‌جا! از آنجا می‌آید، خروجی‌اش از كجاست؟ از این دهان است. از او می‌آید، وارد در این قلب می‌شود و خارج می‌شود. ایشان می‌فرمودند: من خودم متعجّب بودم، این صحبت‌هایی كه من امشب كردم، این صحبت‌ها مال من نبوده است. اصلا من تا به حال به این صحبت‌ها فكر نكرده بودم. خب اگر فكر نكردی پس از كجا می‌آید؟ عجیب! یازده شب! آن هم نه یك شب! مگر قل هو اللَه چقدر است؟ سه چهار تا آیه است دیگر! كه یازده شب انسان‌صحبت بكند و مطلب هم تمام نشود! باز هنوز ... خب این چیست؟ این معلوم است كه از یك جای دیگر دارد ساپورت می‌شود! از یك جای دیگر دارد این مسائل می‌آید. عین همین مطلب است. وقتی رسول خدا می‌فرماید: دنبال اسامه بروید، این چیست؟ این یا اسامه را بر می‌گرداند، یا اگر برنگرداند، این اسامه به همان راه برود، بالاخره آن جریاناتی كه اتفاق می‌افتد، باید به صلاح خود فرد باشد.

اگر پیغمبر ما را امر به یك مسئله‌ای بكند و این مسئله بر خلاف تشخیص ما هم باشد، و بعد هم معلوم بشود كه آن مسئله به ضرر ما بوده، به فساد ما بوده روشن بشود، نه اینكه صرفا از جهت ظاهر این امر از رسول خدا محال است. این امكان ندارد. درست شد؟ این است.

و این قضیه ان‌شاءاللَه فعلا بماند، بعدا در شب‌های دیگر كه صحبت در شبهای آتی به اینجا می‌رسد كه انسان در بعضی از اوقات می‌بیند كه كلام ولی خدا یك دفعه در خارج مخالف درآمد، پس این قضیه چیست؟ آنجا عرض می‌كنم كه مخالفتی نیست! ما خیال می‌كنیم مخالف است، ولی در واقع مخالفتی نبوده است. حالا فعلا یك قدری صبر بكنیم راجع به این مسئله تا این كه بعد می‌رسیم راجع به این مسائلی كه می‌بینیم دو جور صحبت كردن‌ها، سال گذشته یك جور، الآن یك جور، یا مطالب خلاف ظاهری كه انسان می‌بیند كه آنها چطور اینها را انجام می‌دهند، یا تغییر فتوایی كه انسان مشاهده می‌كند، دیگر این مسائل، مسائل فنّی است كه بعد از گذران از این قضیه ما به آنها باید بپردازیم. فعلا این مطلب روشن بشود، بعد آنها.