حکم اللَه و فعل اللَه بودن قول و فعل اولیاء الهی

آنچه را كه من عرض كردم، شرطش این است: اگر رسول خدا یك امری را می‌كند، از یك طرف انسان به هیچ‌وجه نباید دخالت بكند چرا این كار را كردی، این به جای خود از آن طرف اگر رسول خدا یك امری می‌كند، قطعا آن امر به صلاح ما خواهد بود. درست شد؟ یا عوض می‌كند آن فرد را، و او را بر می‌گرداند، مثل این‌كه فرض بكنید كه دو به اضافه یك می‌شود چند؟ سه. اگر رسول خدا می‌خواهد دو به اضافه یك چهار بشود، باید یك لیوان بغل این ایجاد كند. نمی‌شود رسول خدا، همین شرایطی كه الآن هست: این یك لیوان، این یك تنگ، این هم فرض كنید كه یك پارچ، این هم یك ظرف؛ همین یك پارچ باشد، یك ظرف باشد، یك لیوان باشد، در عین حال شما چهارتا ببینید. این نمی‌شود. این چه است؟ این محال است. بنابراین هر دو درست است. هم آن مطلب، كه وقتی حضرت می‌فرماید دنبال اسامه بروید، این دنبال اسامه بروید، یك مصلحتی در آن هست، كه یا رسول خدا آن اسامه را به یك اسامه دیگری تبدیل می‌كند، حالا كه تبدیل كرد، خب این یك اسامه دیگر است.

اتفاقا یك همچنین مطلبی، قضیه خیلی روشن است. در این كتاب مرحوم آقا خیلی مسئله است. همان مطلب را شما در اینجا می‌بینید. مرحوم آقا در روح مجرّد، می‌گویند در آن سفری كه رفتیم مشهد كه بنده یادم هست من سنّم در آن موقع در حدود دوازده سال بود، بله دوازده سال، در آن سفری كه رفتیم، ایشان می‌فرمودند كه آقای حدّاد از بنده خواستند كه تفسیر سوره توحید را بكنم. خب، یازده شب این تفسیر طول كشید. یازده شب طول كشید. و یادم است من، در آن موقع كه رفقا می‌آمدند، خیلی هم شلوغ می‌شد، افراد هم از این‌طرف و آن‌طرف آمده بودند برای دیدن و ... خیلی مجالس عجیبی بود.