حکم اللَه و فعل اللَه بودن قول و فعل اولیاء الهی

 مثلا كنار امام نشسته‌ایم، یك شخصی می‌آید، به او می‌گوییم: آقا برو در تنور!

 می‌گوید: برای چی بروم؟

 می‌گوییم: حضرت الآن به این مرد خراسانی گفتند برو در تنور نرفت، اما این هارون مكّی كه آمد، حضرت گفتند، رفت.

 می‌گوید! خب اینكه دلیل نمی‌شود كه حالا ... اگر حضرت به من بگویند من می‌روم. چون حضرت به آن دوتا گفته‌اند: برو در تنور، حالا هركسی باید بیاید بیفتد در تنور؟! این‌طور كه نیست! سرایت نباید داد. اینجا سرایت دادن غلط است.

 اما حجیت كلام معصوم، صحبت این است، آن حجیت همیشه هست. در هرجا كلام معصوم باشد، آنجا چیست؟ این مسئله حجیت ذاتی دارد و انسان از پیش خود نمی‌تواند كم و زیاد كند.

 این مسائل خب تا اینجا رسید. خب الحمدلله مطالب روشن شد. و اما اشكالاتی بر این مسائل مبتنی است؛ كه اهمّیت آن اشكالات كمتر از مطالبی كه تا الآن طرح كردیم نیست و برای رفع آن اشكالات و مسائلی كه به ذهن افراد مخصوصا اهل علم و متخصّصین می‌رسد، ان‌شاءاللَه اگر خداوند توفیق بدهد برای جلسات آینده.

 اللَهم صلّ علی محمّد و آل محمّد