حکم اللَه و فعل اللَه بودن قول و فعل اولیاء الهی

 تقریبا حدود دو صفحه یا بیشتر سقطی دارد! چرا باید این‌طور باشد؟! و وقتی من به آنها نگاه كردم، دیدم مطالبی را كه ایشان از این وصیت‌نامه سقط كرده از نقطه نظر معنا و دلالت و از نقطه نظر مفهوم اهمیتش كمتر از اینها نبوده. خیلی تأسّف خوردم كه اگر از اوّل من می‌دانستم، نمی‌رفتم وصیت‌نامه نهج‌البلاغه را ترجمه كنم. با اضافاتی كه هست، آن را ترجمه می‌كردم. حالا به یك قسمی در پاورقی، بالا، پایین؛ علی كل حال مطلب را می‌آوردیم.

 اگر خداوند توفیق بدهد، قصد دارم این تتمه‌اش هم یك ترجمه‌ای بشود و با یك ضمائمی كه یا ملحق به اینها بشود و یا در یك نسخه بعدی كه می‌خواهد چاپ بشود، بیاید؛ چون یك مطالب دیگری را هم قصد دارم اضافه بكنم، این مسائل در آن چاپ بشود.

 این كلمات امیرالمؤمنین را چه كسی باید به دست ما برساند؟ خب ما كه در آن زمان‌ها نبودیم. این وظیفه علماء بوده، آنهایی كه در آن زمان بودند، اینها بیایند و مطالب را برای نسل‌های بعدی بیان كنند. همان‌طوری كه الآن وظیفه من نسبت به مطالبی كه از مرحوم پدرم شنیده‌ام و تجربیاتی كه از ایشان دیده‌ام، این است كه بیایم برای شماهایی كه ایشان را ندیده‌اید بیان كنم. اگر نكنم خیانت كرده‌ام. شما كه ایشان را ندیدید، حالا بعضی‌ها دیده‌اند. در این مجلس یك چند نفری امثال آقای دكتر هستند كه می‌دانم كه اینها ایشان را دیده‌اند و از مطالب خبر دارند، بالاخره یكی باید بیاید بگوید. باید بیاید مسئله را بیان كند، روش را بیان كند، خصوصاً در صورتی كه احتمال تحریف در مسائل بزرگان می‌رود كه ما داریم به چشم خودمان می‌بینیم كه چگونه كلمات بزرگان تحریف می‌شود و از آن واقعیت خودش به خاطر مصالح روز، و به خاطر مصالح دنیوی و مصالح شخصیه، این مطالب مورد دستبرد واقع می‌شود.

 وظیفه ما این است كه بیاییم مطالب را آن‌طور كه دیدیم و شنیدیم بیان كنیم. حالا هركس می‌خواهد قبول كند، هركس نمی‌خواهد نكند. این دیگر وظیفه ما نیست.