حکم اللَه و فعل اللَه بودن قول و فعل اولیاء الهی

 و اتّفاقا یكی از اشكالات بنده به سید رضی همین است. یعنی یك اشكال، نه اینكه حالا اشكالات ... اشكالی ما نداریم. آنها از بزرگان بودند؛ ولی ایراد بنده این است كه چرا ایشان آمده و جدا كرده؟ چه اشكال داشت كه در نهج البلاغه همه كلمات امیرالمؤمنین علیه السلام را كه در دست بود، جمع آوری می‌كرد و اگر همان موقع جمع آوری می‌كرد شاید بیش از این مقداری كه حتی در مستدركات نهج البلاغه به دست ما رسیده است، به دست ما می‌رسید. چرا؟ چرا باید گزینشی به كلمات امیرالمؤمنین نگاه كرد؟ در همین وصیت امیرالمؤمنین علیه السلام در حاضرین كه خداوند توفیق داد و ما به همان مقدار وسع و بضاعت مزجاتمان ترجمه كردیم، و می‌بایست كه همان‌طوری كه مرحوم آقا وعده داده بودند، خود ایشان به این مهمّ قیام می‌كردند، ولیكن تقدیر نحو دیگری مسائل را رقم زده بود.

 ما بعداً متوجّه شدیم این وصیت‌نامه خیلی اضافه داشته، و ما اینها را نیاورده‌ایم. و حالا ان‌شاءاللَه در یك نسخه بعدی قصد دارم كه آنهایی كه در سایر كتب و در مستدركات نهج البلاغه آمده را بیاورم. این وصیت‌نامه‌