جایگاه تسلیم در سیروسلوک

در جلسه قبل عرض كردم اگر خدا نعوذ باللَه مجسّم بشود و بیاید پایین همین خدایی كه شریعت را تشریع كرده، دین را تشریع كرده، قوانین را آورده، توسط ملائكه خودش بر انبیا وحی كرده است، بر پیغمبر ما وحی كرده است، همین خدا كه وحی كرده، بیاید بگوید تو الان نماز را این‌طور بخوان، شما به خدا چه می‌گویید؟

نخیر نمی‌خوانم! تو قبلا گفته‌ای نماز صبح دو ركعت است حالا می‌گویی سه ركعت بخوان؟ خودت گفتی!

بابا نماز دو ركعت است را من گفتم یا پسر عمّه‌ات گفته؟

تو گفتی‌

اگر من گفتم حالا می‌گویم سه ركعت بخوانآیا ما باید با خدا احتجاج كنیم؟ نه، امام علیه‌السّلام همان خدای مجسم است كه در قالب بشری از آن مقام و موقعیت دارد با تو تخاطب می‌كند! دارد با ما صحبت می‌كند، دارد با ما حرف می‌زند منتهی به صورت بشر؛ كلامش كلام خداست، لذا اگر در همان موقع كه امام علیه‌السّلام، پیغمبر، امام جواد، امام هادی، در همان موقعیت یك مطلبی را به ما بفرمایند، یك حكمی را به ما بكنند، در همان موقع آیا ما می‌توانیم تصوّر كنیم كه اگر خدا به یك نحوی حكمش را به گوش ما می‌رساند، مثلا سروشی از عالم غیب، مطلبی به گوش ما می‌نواخت، اشاره‌ای، بارقه‌ای، نفحه‌ای، ما را به یك مسئله‌ای آشنا می‌كرد، اگر امام علیه‌السّلام این مطلب را بفرماید آیا می‌شود با آنچه را كه از ناحیه خدا بی‌واسطه به ما القا می‌شود مخالف باشد؟ محال است! محال است! تناقض پیش می‌آید، پس این دیگر امام نیست، فردی مثل افراد دیگر است، حالا فقط یك مقدار علمش بیشتر است، حالا یك چیزی شده، یك قضیه‌ای شده و حالا یك مقدار علمش بیشتر است، این دیگر امام نمی‌تواند باشد. امام كسی است كه وقتی صحبت می‌كند، خدا صحبت كرده است. امر می‌كند، خدا امر كرده است، نهی می‌كند، خدا نهی كرده است. لذا وقتی امام یك حرف می‌زند آیا ما می‌توانیم اصلًا فكر كنیم خب برای چه گفته؟ چرا این‌طور است؟ دلیل ندارد! فایده‌ای ندارد! وقتی می‌گوید بكن، تمام شد، این كاری كه می‌خواهی انجام بدهی چه مصلحتی پشتش است؟ به ما مربوط نیست! برای چه این حرف را زده؟ به ما ربطی ندارد، پیغمبر می‌گوید پنجاه نفر بالای تپّه در احد بایستند، تا من نگفتم پایین نیایند، آیا گفت وقتی دیدید لشكر دشمن شكست خورده پایین بیایید؟ نگفت، دیگر این حرف را نزد، به تو چه مربوط است كه پیغمبر برای چه گفته است شما بالای تپّه بایستید؟ گفته بایست، بایست دیگر، تمام شد.