میزان علم اولیاء الهی

 آقا بیا خودت را فدا كن خدا تو را می‌بخشد، از كجا می‌گویی می‌بخشد؟ از كجا می‌گویی گناهانت را می‌بخشد؟ از كجا می‌گویی؟ همین‌طوری شكمی؟! خلاصه صحبت انسان باید بر اساس دلیل باشد و بر اساس حجّت شرعی باید باشد.

 در مورد امام معصوم علیه‌السّلام ما دلیل داریم، ولی در مورد غیر امام معصوم، نخیر، حتّی درباره پدر هم همین‌طور، پدر یا مادر یا فرزند یا رفیق یا غیره، از نظر شرعی انسان نمی‌تواند خود را فدا كند، مسئولیت دارد. ما حق نداریم كه نسبت به موقعیت خود و سلامت و صحّت خود و دوام و استمرار خود، خودمان تصمیم بگیریم. این تصمیم را برای ما خدا باید بگیرد نه اینكه خود تصمیم بگیریم! بنده تصمیم می‌گیرم امشب از دنیا بروم، خیلی بی‌خود كرده‌ام! برای چه؟ می‌گوید من تصمیم گرفته‌ام انتحار كنم، خود كشی كنم، بی‌خود كرده‌ای! چون شامل قتل نفس محترمه خواهیم شد. قتل نفس محترمه فقط اختصاص به كشتن غیر ندارد كه انسان بیاید یك نفر دیگر را بزند و به هلاكت برساند. اگر انسان فردی را بدون قصاص و بدون رعایت موازین شرعی به قتل برساند،" فجزاءه جهنّم"، جزای این فرد جهنّم است، آن هم خلود در جهنّم بر طبق آیاتی كه هست.

 جان مردم كه جان جوجه و كبوتر و حشرات و اینها نیست. جان تك تك افراد، جانشان محترم است، خونشان محترم است، بقائشان واجب و لازم است. و اگر فردی در این مسأله سستی بخواهد انجام بدهد، یعنی مسئولیتی بر عهده‌اش باشد و در انجام مسئولیت بخواهد سستی به خرج بدهد، حتّی یك نفر، جزای این فرد، جهنّم است، و خلود در جهنّم است. بی برو و برگرد. هركسی می‌خواهد باشد، در هر لباسی می‌خواهد باشد، و در هر موقعیتی می‌خواهد باشد، فرق نمی‌كند و شامل آیه‌ وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها ... النساء، ٩٣ می‌شود و كسی نمی‌تواند از سرخود كاری انجام بدهد. كسی نمی‌تواند تصمیم بگیرد، همان‌طوری كه نسبت به سایر موارد هم همین‌طور است. من نمی‌توانم بی‌خود و بی‌جهت مالی را كه دارم در معرض تلف قرار بدهم، حرام است. مال باید در جای خودش و در مواردی كه تعیین شده صرف بشود، من مالم را در دریا بریزم، در جوی آب بریزم، از بین ببرم، در معرض اتلاف قرار بدهم، تمام اینها حرام است و بر آنها عقاب مترتّب هست.