حجیت ذاتی قول و فعل اولیاء خدا

 می‌فرمودند، عجیب! عجیب! كه در تمام مدّت عمر بنده نشنیده بودم. آنها را یادداشت می‌كردم، وقتی ایشان استراحت می‌كردند، یادداشت می‌كردم تا بعد منتقل كنم. مسودّه را به مبیضّة تبدیل كنم. بله آن كسالت، كسالت عجیبی بود. خیلی عجیب. ایشان به آقای بهجت می‌فرمودند: من دیدم آخر تا كجا باید، این اولیاء الهی، در پرده خفاء و اختفاء و إخفاء همین‌طور بمانند؟! آمدیم، كمی آن پرده را بالا زدیم! كمی! كمی آن پرده را بالا زدیم، در خورِ استعداد و فهم افراد. حالا هم ما در خدمت رفقا هستیم و همین‌طور فضلا، دوستان، علماء، اهل فضل و مطالبی را كه عرض می‌شود، این مطالب را به همین صورتی كه عرض كردیم، این‌ها را خدمت رفقا عرض می‌كنیم، اگر من صلاح دیدم و موقعیت را و ظروف را مساعد دیدیم به یك مرتبه بالاتر هم مشغول می‌شویم. ولی اگر نه، به همین مقدار، خلاصه شاید همین مقدار هم خیلی برای بعضی‌ها گران بیاید، لذا به همین مقدار، اكتفا می‌كنیم و همان‌طوری كه عرض كردیم، از افق بحث فنّی و تخصّصی طلبگی، خارج نمی‌شویم.

 اگر رفقا مطالب شب‌های ماه مبارك را پی‌گیری كرده باشند، به اینجا ما رسیدیم كه حجیت در عمل هر فرد، فقط و فقط منحصر است در انطباق آن كلام با متن واقع. در این صورت حجیت حجیت ذاتیه می‌شود، یعنی حجیتی كه نیاز به دلیل ندارد و مانند قطع و علم خودِ انسان، چنانچه در اصول به این مسأله پرداخته شده است حجیت دارد.

 شما نسبت به یك مسأله‌ای یقین دارید، یعنی یقینی كه هیچ احتمال شك و شبهه در آن نمی‌رود، واجب است از آن یقین‌تان تبعیت كنید، واجب است تبعیت كنید. شما یقین دارید به اینكه امشب شب اول ماه رمضان است، مرجع شما گفته است كه برای من ثابت نشده است، امشب هلال برای من ثابت نشده، و فردا آخر شعبان است. شما می‌گویید: برای شما ثابت نشده، ولی بنده هلال را دیدم و یقین دارم و واجب است روزه بگیرید. اگر به حرف مرجعتان گوش بدهید و روزه نگیرید، كار حرام انجام داده‌اید و باید كفّاره بدهید! كفّاره هم باید بدهید. البتّه در صورتی كه جهل به حكم داشته باشید یا این‌كه فرض كنید كه مرجع تقلیدِ انسان می‌گوید كه فلان شی‌ء، بنا بر اطّلاعاتی كه به دست آورده، از این طرف و از آن طرف ...، مرجع تقلید كه به عالم غیب كه متّصل نیست. متّصل است؟ نه! یك فرد عادی است، مثل سایر افراد و آن وسایل كه برای ارتباطش هست همان وسایلی است كه برای همه است. كسی قضیه‌ای را نقل می‌كند: آقا فلان مسأله این‌طور است.