تأثیر جنبه باطنی و ملکوتی نعمت‌های خداوند متعال بر نفس انسان

 بستگی دارد و امام صادق علیه‌السّلام كه در اینجا نسبت به تغذیه تأكید می‌كنند به خاطر همین قضیه است.

 انشاءاللَه در جلسه دیگر عرض خواهیم كرد كه امام علیه‌السّلام نسبت به حرمت اصلا صحبت نمی‌كند بلكه نسبت به كم‌خوری، نسبت به پرخوری، آن چیزی كه مفید است و آن چیزی كه مضر است .... به اینها می‌پردازند همه اینها برگشتش به این مسئله است. یعنی یك حلقات زنجیری است به هم پیوسته و همه این حلقات باعث می‌شود آن حالت روحی انسان كه تعلق اكید با بدن انسان و با ظاهر انسان دارد، دست‌خوش تغییر قرار بگیرد، همه حرفها مربوط به آن است و الا انسان زیاد بخورد و شكم خودش را هم پر كند این چه ارتباطی به نماز دارد؟ چه ارتباطی به اتصال انسان دارد؟ ارتباط دارد، حالا ارتباطش را باید عرض كرد كه به چه نحوه است، كم خوردن و زیاد خوردن چرا باید ارتباط داشته باشد به سلوك سالك؟ غذای مشتبه خوردن چرا باید ارتباط داشته باشد؟ حالا مشتبه را عرض كردیم نسبت به خود غذا و تغذیه و تأثیر آن در بدن، غذاهایی كه موجب غلظت خون است، غذاهایی كه موجب رقت خون است، غذاهایی كه جنبه صفراوی یا سودایی انسان را زیاد می‌كند، همه اینها در كیفیت تأثیر ذكری كه سالك می‌كند دخالت دارد، همه اینها دخالت دارد، حالا بعضی از اینها را انشاءاللَه عرض می‌كنیم كه مثلا فلان ذكری كه داده می‌شود و تأكید می‌شود كه همراه این نوع رژیم غذایی اعمال شود این برای چیست؟ اگر غیر از این باشد چه مسائلی ممكن است به وجود بیاورد، اینها همه اسراری است كه بعضی از اینها را می‌توان گفت و بعضی را باید انسان خودش به آن جنبه‌ها برسد. از باب نمونه مسائلی را بعدا عرض خواهیم كرد.

 علی كل حال این یك مسئله‌ای است كه باید روی آن انسان فكر كند كه علت تحذیر بزرگان نسبت به هر نوع غذا خوردن و به هر كمیتی خوردن علتش به خاطر تغییری است كه در صورت مثالیه نفس به واسطه نوع غذا و كمیت غذا حاصل می‌شود و آن صورت مثالیه در حركت و توقف انسان نقش اساسی دارد. انشاءاللَه بقیه مطالب برای مجلس بعد، نكاتی كه بزرگان در این مسئله هم به خودشان و هم به شاگردانشان توصیه داشتند و فهمیدن اختلاف بین مطالب مختلفی كه از آنها نقل شده است كه در چه موقع و در چه زمینه‌ای انسان چه عملی را انجام بدهد كه موافق و منطبق با مصلحت او خواهد بود انشاءاللَه.